خواندنی ها درباره آکوستیک

دراین بخش سعی خواهیم کرد مطالب مفیدی را در ارتباط با آکوستیک وزیر مجموعه های آن در اختیار شما خوانندگان محترم قرار ذهیم

 

  1. قانون Inverse square law

    در فضای باز صدا با توجه به قانون مربع معکوس افت پیدا می کند. در یک سالن همایش جاییکه صندلیهای جلویی تنها 6 متر (20 پا) از مرکز صدا فاصله دارند و صندلی های عقبی تا 60 متر (200 پا) از این مرکز فاصله دارند با توجه به این قانون شدت صدا از صندلی های جلویی تا صندلی های عقبی باید 20 دسیبل کاهش پیدا کند. این یک افت صدای نامطلوب است که با استفاده از شرایط خاص و بخصوص با انعکاس و طنین صدا از آن جلوگیری می شود.

     

The Bass Loss Problem

2.مشکل تخریب فرکانس های بم

وقتی صدا با توجه به قانون مربع معکوس افت پیدا می کند، صدا در مکان هایی که از منبع صدا دورتر هستند نه تنها آرامتر به گوش می رسند، بلکه درفرکانس های بم دچار تخریب می شود. این امر نتیجه طبیعی سیستم شنوایی انسان است که منحنی شنوایی equal loudness curves هم نشانگر آن است. سیستم شنوایی انسان برای شنیدن صداهای آرام دچار عدم تشخیص فرکانس های صدای بم می شود.

 3. آکوستیک استودیو های ضبط صدا

ویژگی های آکوستیک استودیو های ضبط صدا تفاوت های بسیاری با سالن های همایش دارد. در این استودیو ها بجای اینکه تقویت انعکاس صدا مورد نظر باشد معمولا لازم است آکوستیک بطور کامل خاموش باشد و زمان انعکاس در پایین ترین حد آن نگاه داشته شود. لازمه این امر این است که اولا محیط داخلی در حد بالایی خاصیت جذب صدا را داشته باشند و ثانیا صدابندی soundproofing اهمیت بسیار بالایی پیدا می کند. برای جلوگیری از عبور صداهایی با فرکانس پایین برای مثال صدای ترافیک و یا هواپیما و غیره، محوطه ضبط صدا معمولا با دیوار های دوجداره از بقیه قسمت های ساختمان جدا و ایزوله می شوند.

 4.تله های صدای بم

جلوگیری از ورود صداهای مزاحم در استودیو های ضبط صدا از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. فرکانس های صدای بم معمولا مشکل ساز می شوند چرا که آنها از طریق فضاهای کوچک منکسر می شوند و از طریق سازه ها به فضای ضبط وارد می شوند. تله های صدای بم که از ویژگی طبیعی رزونانس حفره ها استفاده می کنند برای حل این مشکل بکار گرفته می شوند. اگر یک رنج فرکانس صدای بم خاص مشکل ساز باشد می توان یک حفره بزرگ ساخت که قابلیت جذب ارتعاش را در آن رنج خاص دارا باشد. بعضی استودیو های ضبط دارای حفره های کمد مانند فرش شده ای می باشند که دارای یکصفحه صداگیر متحرک در قسمت جلویی می باشند. موقعیت قرار گرفتن این صفحه صداگیر میزان جذب صدا را تنظیم می کند، چراکه میزان باز یا بسته بودن این حفره از عوامل تایین کننده میزان بازتاب و ارتعاش حفره است. یک حفره تنظیم شده که قابلیت انعکاس داشته باشد می تواند صدا را در فرکانس ارتعاش ارتقا بخشد، مانند یک اسپیکر منعکس کننده صدای بم bass-reflex  ، اما اگر این حفره با مواد جذب کننده پوشیده شود می تواند بصورت منتخب صداها را در فرکانس مورد نظر جذب کند.

***

اهمیت آکوستیک سالن های کنفرانس

سیستم آکوستیک سالنهای کنفرانس معمولا به اندازه کافی مورد توجه قرار نمی گیرند اما همینکه سالن شروع به کار می کند این امر به مشکلی مهم تبدیل می شود. طراحان معمولا در طراحی سالنهای کنفرانس و یا اتاق های هیئت رئیسه بیشتر به مسئله زیبایی ظاهری اهمیت می دهند و وقتی مشتری ها این طرح های زیبا را مشاهده می کنند مساله آکوستیک حتی به فکرشان هم نمی رسد. بنابراین طراحی آکوستیک این سالنها مورد توجه قرار نمی گیرد. اما زمانیکه شروع به استفاده از این سالن ها می کنند در برگزاری جلساتشان دچار مشکل می شوند و آکوستیک اهمیت خود را نشان می دهد.

در زمان طراحی یک سالن کنفرانس یا اتاق هیئت رئیسه سه موضوع ابتدایی در ارتباط با آکوستیک باید مد نظر قرار گرفته شوند.

1. ایزولاسیون و جداسازی صدا برای جلوگیری از داخل شدن صداهای مزاحم و همچنین جلوگیری از خارج شدن صدای داخل سالن.

2. استفاده از پوششهای خاص دیوار برای ایجاد فضای آکوستیک مناسب برای بحث و گفتگو دور میز های بزرگ اتاق های هیئت رئیسه.

3. کنترل صدای سیستم های خنک کننده برای کاهش صدای زمینه و ایجاد امکان بحث و گفتگو از فاصله ی دور میز های بزرگ اتاق های هیئت رئیسه.

ایزولاسیون یا جداسازی صدا به این معنا است که فضای داخل سالن باید کاملا از فضای خارج جدا ساخته شود به گونه ای که صداهای خارجی مزاحمتی در جلسات ایجاد نکنند و همچنین از شنیده شدن مذاکرات محرمانه در خارج از سالن جلوگیری شود. این امر نیازمند این است که دیوارها با یک سیستم مناسب انتقال صدا (STC) طراحی شوند و اطمینان حاصل شود تزئینات و جلا کاری ها موجب کاهش کیفیت سیستم STC نمی شود و همینطور باید از درب هایی با پوشش آکوستیک استفاده گردد. معمولا جزئییات به ظاهر بی اهمیت باعث کاهش کیفیت ایزولاسیون صدا می شود، برای مثال دیوارهای اتاق هیئت رئیسه ای که پوشش کامل ایجاد نمی کنند، جلاکاری های داخلی بدون فرم، درب های بدون پوشش و کانال های گردش هوای معمول.

مساله بعدی که باید مورد توجه قرار بگیرد این است که میزهای مورد استفاده در این سالن ها باعث می شوند افراد با فاصله نسبتا زیادی از همدیگر بنشینند و این امر در گفتگو ها مشکل ایجاد می کند. شرایط در صورتی که انعکاس صدا در داخل سالن زیاد باشد حتی بدتر هم می شود و نه تنها برقراری ارتباط داخل سالن را با مشکل مواجه می کند بلکه بر روی کیفیت صدا در سمت دیگر یک کنفرانس تلفنی یا کنفرانس های تصویری هم تاثیر گذار است. راه حل این مشکل این است که از پوشش هایی برای دیوار ها و سقف استفاده گردد که صدا را در داخل سالن تقویت می کنند اما در عین حال انعکاس صدا را کاهش می دهند. یک مشاور آکوستیک می تواند تعادل مناسبی بین جذب، انعکاس و پراکنش و پخش صدا ایجاد نماید و محیطی را بوجود آورد که ارتباط بصورت شفاف و با راحتی صورت پذیرد.

موضوع دیگر که باید مورد توجه قرار گیرد کنترل میزان صدای سیستم های سرمایشی است. زمانیکه در گرمای تابستان از سیستم های خنک کننده استفاده می شود صدای حاصله تاثیر بسیاری در ماسکه کردن و پوشاندن بخشی از مکالمات دارد. ما حتی شاهد بوده ایم که برخی شرکتها به دلیل این صدا سیستم های سرمایشی و گرمایشی را در طول برگزاری جلسات خاموش  می کنند و مطمئنا در گرمای تابستان و سرمای زمستان این امر جلسات طولانی را غیر قابل تحمل می کند.

اما اگر طراحی درست و مناسبی صورت بگیرد صداهای خارجی و یا اتاق های مجاور مزاحمتی برای  سالن های کنفرانس یا اتاق های هیئت رئیسهبوجود نمی آورد و در عین حال کارمند ها و یا افرادی که خارج از محیط قرار دارند در جریان بحث های محرمانه ای که در این سالن ها صورت می گیرد قرار نمی گیرند و شرکت کنندگان در این بحث ها می توانند به راحتی از فاصله نسبتا دور دور میز ها مذاکره نمایند و کنفرانس های تلفنی و ویدئویی هم به راحتی برگزار می گردد. همه این مسائل ممکن می شود تنها در صورتیکه طراحان مساله آکوستیک را در اولویت کاری خود قرار دهند.

ویژگیهای آکوستیک سالن کنفرانس

ویژگیهای آکوستیک یک سالن کنفرانس با توجه به نوع رخدادهایی که در آن صورت می پذیرد متفاوت می باشد. سخنرانی ها در جریان یک کنفرانس، جلسه و یا یک نمایش تاتر باید بلند و قابل فهم و در عین حال گرم و صمیمانه باشند. موسیقی ها باید کامل و پرطنین و واضح و فراگیر باشند. لازم است صدا در تمام نقاط سالن بصورت یکسان شنیده شود و تعادل صوتی برقرار گردد و از مشکلاتی همچون ارتعاش و یا اکو صدا جلوگیری شود. رخداد هایی که از صدای بسیار بلند در آنها استفاده می شود مانند کنسرت های گروهی باید به درستی کنترل گردند، بخصوص در ردیف های پایینی.

سقف یک سالن همایش باید در مرحله اول انعکاس دهنده و پخش کننده صدا باشد (بجای اینکه جذب کننده صوت باشد) تا انرژی اولیه را در سالن منعکس کند و صدا را بلند و قابل فهم نماید. سقف باید 30 تا 50 درصد به فضای بالای آن باز باشد تا نیروی مازاد صوت را خارج نماید و باعث انعکاس صدا گردد. لازم است سطح سقف قابلیت پخش کنندگی صدا را داشته باشد تا فضاهای باز باعث انقطاع پخش صدا و مشکل در یکسانی صدا بوجود نیاید. قسمتهای پایینی و دیوارهای پشتی نزدیک به شنوندگان هم باید قابلیت انعکاس دهندگی و پخش کنندگی داشته باشند و صدا را جذب نکنند تا بلندی صدا و قابل فهم بودن آن تضمین شود و از اکو صدا از دیوار پشتی جلوگیری شود.

انعکاس و بلندی صدا توسط قرار دادن لایه هایی برای جذب و پخش صدا به ترتیب در قسمت داخلی سقف و دیوارهای بالایی کنترل می شوند (جذب فرکانس متوسیط و پخش فرکانس بالا). میزان جذب و پخش بستگی به بزرگی فضای سالن دارد. سالن های بزرگتر (بیشتر از 10 متر مکعب به ازای هر صندلی) نیاز دارند تا حدود 50 درصد دیوار قسمت بالا خاصیت پخش کنندگی داشته باشند درحالیکه سالن های کوچکتر (7 تا 10 متر مکعب به ازای هر صندلی) باید حدود 25 درصد قسمت بالایی این خاصیت را داشته باشد. معمولا سالن های کوچکتر از 7 متر مکعب به ازای هر صندلی به اندازه کافی برای پخش موسیقی پرانعکاس نیستند و تنها می توان از آنها به عنوان سالن های سخنرانی خوب استفاده نمود. در این سالن ها میزان بسیار کمی خاصیت جذب کنندگی مورد نیاز است. مشکلاتی همچون اکو شدن صدا و صدای منقطع بوسیله خاصیت پخش کنندگی diffusion  وdiffsorption جلوگیری می شود.

اندازه و شکل

اندازه یک سالن همایش چند منظوره باید بین 7.8 تا 9.3 به ازای هر صندلی باشد. سالن های با حداقل این اندازه برای استفاده در سخنرانی ها و پخش فیلم ها استفاده می شود و برای کنسرت ها مناسب نیستند. سالن  هایی که مشخصا برای پخش موسیقی استفاده می شوند و تنها گاه گاه فیلم در آنها نمایش داده می شود و یا برای کنفرانس ها مورد استفاده قرار می گیرند می توانند اندازه ای برابر 350 cubic feet  به ازای هر صندلی داشته باشند. سالن های چند منظوره بیشتر بصورت مستطیلی شکل هستند با عمقی بیشتر از عرض سالن که 4/1 در برابر 0/1 است. معمولا عرض سالن نباید از 85 درجه باشد. 85’

سقف Roof deck

 اگر سایز سالن مطابق استاندارد های بزرگی به ازای هر صندلی که در بالا توضیح داده شد باشد یک سقف فلزی استاندارد معمولا قابل قبول است. اما اگر اندازه سالن بسیار بزرگ باشد (بیشتر از 10 متر مکعب به ازای هر صندلی) به یک سقف فلزی پرفراژ شده آکوستیک با جاساز های فایبرگلاس نیاز است.

ابر ها

ابر های آکوستیک که منعکس کننده و ساطع کننده می باشند (رنگ آبی) باید در زیر سقف roof deck آویزان شوند و با راهروها و زوایای دید از اتاق کنترل (رنگ قرمز) و بلند گوها (رنگ سبز) هماهنگ شوند.

http://conferencehall.co/upload/image20.gif

ابرهای پیش صحنه – ابرهایی که دقیقا در قسمت جلوی صحنه قرار دارند باید زاویه ای بین 10 تا 15 درجه داشته باشند و باید از 3 تا 5 درجه 3’-5’ بالاتر از صحنه قرار داشته باشد تا فضای لازم برای قرار گرفتن سیستم های بلند گو بوجود آید.

ابرهای میانی – ابرهایی که در قسمت میانی سالن قرار دارند باید به صورت افقی قرار بگیرند تا صدا را به قسمت عقبی سالن منعکس کنند.

ابرهای عقبی – ابرهای عقبی سالن باید زاویه معکوس داشته باشند تا صدا را به انتهایی ترین صندلی ها منعکس کنند و از اکو شدن صدا از دیوار بالایی قسمت عقب سالن جلوگیری نمایند.

شکل ابرها – انواع مختلفی از ابرها وجود دارد، از یک شکل منحنی ساده گرفته (شکل موجی تک شعایی monoradial)، تا کنحنی های ساده در هر دو جهت (شکل موجی دو شعایی biradial).

دیوارهای بالایی

دیوارهای کناری و عقبی در فاصله 8’-0” از کف معمولا فضایی هستند که به diffsorption برای کنترل انعکاس کلی نیاز دارند. پوشش ایده آل برای این بخش از کار بد پنل های آر پی جی است (RPG’s BAD Panels).   این پنل ها قابلیت جذب بسیار خوبی در فرکانس های متوسط دارند درحالیکه فرکانس های بالا یی را که برای قابل فهم شدن و تعادل کالی صوت در سخنرانی ها لازم است حفظ و پخش می کنند. از پنل های BAD با ضخامت 2’’ بر روی دیوار های gypsum boar و پنل های BAD با ضخامت 4’’ بر روی دیوارهای بتنی سیمانی concrete walls استفاده شود. معمولا در حدود 50 درصد از دیوار عقبی قسمت بالا (بالاتر از 8’-0” و پایین ابرهای سقفی انتهایی ترین قسمت) می بایست diffsorptionداشته باشد. معمولا درحدود 30 درصد از دیوار های قسمت بالایی باید از diffsorption استفاده نمایند.

دیوارهای پایینی

دیوارهای قسمت پایینی و دیوارهای عقبی (پایینتر از 8’ – 0”) باید سخت و محکم باشند و خاصیت منعکس کنندگی و پخش کنندگی داشته باشند. این کار می تواند با استفاده ازPRG Diffusor Blox بدون درز و رنگ شده (nonslotted & painted) به صورت مقرون به صرفه ای انجام گردد و همچنین می توان از پوشش های چوبی باکیفیت تر مانند Flutter Free  یا QRDs و یا Diffractals استفاده نمود. اگرچه پوشش های چوبی باکیفیت گرانتر هستند اما آنها در مقادیر کمتری استفاده می شوند و تنها در قسمتهای بسیار حساس از آنها استفاده می شود.

سیستم پخش صدا diffusion دیوار عقبی باید بین 3’ – 0” و 7’-0” بالاتر از کف باشد. فضای باقیمانده دیوار عقبی را می توان به رنگ مشکی و یا gypsum در آورد.

سیستم diffusion دیوار های پایینی باید بین  2’ – 0” و 7’-0” بالاتر از کف قرار بگیرد و بهترین استفاده از آنها در جلوی سالن صورت می گیرد بخصوص در دیوار های کناری زاویه دار پایینی که معمولا در کنار فضای صحنه قرار دارند. دیوار های پایینی در نیمه عقبی سالن را می توان به رنگ gypsum board  و یا concrete در آورد.

کف سالن

کف سالن که صندلیها بر روی آن قرار دارد باید سخت و محکم و منعکس کننده صدا باشد برای مثال VCT و یا بتن رنگ شده stained concrete. تنها راهروها و محل های گذر باید با فرش های کم تراکم فرش شوند.

هشدار

پوشش های Diffusive می توانند عمقی از 1” تا 12” داشته باشند. آنها باید از اول کار با شکل و ساختار دیوار هماهنگ شوند تا در آن پنهان شوند و با بیرون آمدن از دیوارها فضا را اشغال نکنند.

سیستم صوتی (آکوستیک) سالن های همایش

سکوت بیشتر، رضایت بیشتر

بهتر است با پیش پا افتاده ترین و ساده ترین مسائل بحث را شروع کنیم. مهندسین یک سالن همایش با شکوه و راحت را طراحی می کنند. پیمانکار کارهای صوتی یک سیستم به نظر عالی را نصب می کند. مردم در مراسم با شکوه افتتاحیه شرکت می کنند و با دیدن شکوه و جلال مرکز تحت تاثیر قرار می گیرند، اما آنها تنها برای مشاهده معماری خیره کننده، نورپردازی، سیستم های صوتی، موکت ها، شیشه کاری ها، پوشش های دیوار ها و نقاشی ها در این مکان جمع نشده اند. آنها آمده اند تا در یک سالن همایش حضور داشته باشند، جایی که می توانند صحبت ها و مطالب را بشنوند و یا بهتر بگوییم مکانی که بتوانند گوش دهند و از سخنرانی ها و یا خطابه و نطقی که جریان دارد مطالبی را یاد بگیرند. زیبایی خارجی یک سالن همایش به شکل ظاهر آن است، اما زیبایی و یا کارایی داخلی آن یقینا به نحوه بازتاب صدا در آن بستگی دارد. این شروعی است برای ماجراجویی ما در رابطه با آکوستیک سالن های همایش.

صدای زیاد، اما درصد پایین مطالب شنیده (درک) شده

یک موج صدا در بلند گویی که در بالای قسمت جلویی سالن آویزان شده است ایجاد می گردد. مردمی زیادی که برای شنیدن آن صدا جمع شده اند در صندلی هایی که با فاصله زیاد در پایین بلند گو قرار گرفته اند نشسته اند. هرچقدر تعداد حضار بیشتر باشد، آنها مجبور هستند با فاصله بیشتری از بلندگو بنشینند. اگر قرار باشد سالن گنجایش 1000 نفر را داشته باشد به فضایی برابر با 743 متر مربع نیاز است. بعضی از حضار لزوما ممکن است در فاصله 15 متری از بلندگو نشته باشند. امواج صدایی که از بلندگو ساطع می شوند به شکل یک ربع کره در حال رشد منتشر می شوند. زمانیکه این امواج به حضار می رسند شعاعی در حدود 15 متر پیدا کرده اند. یعنی امواج به یک ربع کره با محیط 729 متر مربع و یا حدود 13/1 میلیون اینچ مربع square inches تبدیل شده اند.

هر گوش انسان حدود یک اینچ مربع صدا را دریافت می کند و آن را مانند قیفی به پایین و داخل پرده گوش هدایت می کند. هر یک از حضار که در سالن حظور دارند حدود دو اینچ مربع از امواج صدا را دریافت می کنند که تنها حدود 00017/0 درصد از مجموع صدای ساطع شده توسط بلندگوی مرکزی را تشکیل می دهد. این بخش بسیار کوچک از صدا “صدای مستقیم” نامیده می شود، چراکه مستقیما ازبلندگو به گوش شنونده می رسد. (تصویر شماره 1)

تصویر شماره 1

شنونده تنها یک دهم از یک درصد صدای ساطع شده از بلندگو را می شنود

اگر 1000 نفر در سالن حظور داشته باشند، گوش های آنها مجموعا تنها 17/0 درصد از امواج صوتی که مستقیما از بلندگو ساطع شده اند را دریافت می کند. مابقی صوت که 83/99 درصد آن را تشکیل می دهد “صدای غیر مستقیم” نامیده می شود. اما اتفاقی که برای این صدای غیر مستقیم می افتد همان چیزی است که آکوستیک سالن همایش را تعریف می کند. درصورتیکه صدای غیر مستقیم نادیده گرفته شود و یا به درستی مورد استفاده قرار نگیرد سالن همایش صدای خوبی نمی تواند به شنونده ها ارائه دهد و از این صدا استفاده درستی صورت بگیرد سالن همایش به ارائه صدای باکیفیت مشهور می شود.

اگر بخواهیم خلاصه بیان کنیم طراحی و یا بازسازی سالن همایش نیاز به کار تخصصی در سه بخش است. مهندسین ساختمانی را طراحی می کنند که جذاب و راحت باشد و برای افراد این امکان را فراهم آورد تا اتفاقاتی که در جریان است را به خوبی مشاهده نمایند. پیمانکاران صوتی سیستم صوتی را برای سالن فراهم می کنند که صدای مستقیم با بلندی مورد نیاز برای شنیده شدن صحبتها توسط شنوندگان را تامین می کند. اما تقریبا تمامی صدای تولید شده توسط سیستم های صوتی به هدف نهاییشان که گوش شنوندگان است نمی رسند.  جمع آوری و هدایت این امواج صوتی سرکش وظیفه مهندسین آکوستیک است. این امر که این امواج چگونه جمع آوری و پردازش می شوند تفاوت بین یک سالن همایش با کیفیت صدای خوب و یا بد را تایین می کند.

سر و صدا مانع شنیدن می شود

مهمترین هدف سالن همایش، درک کامل صحبت ها و اتفاقات در جریان است. این محل باید سکوت لازم را تامین نماید تا شنوندگان بتوانند صحبت ها را بشنوند و درک کنند. صحبت ها در یک سالن همایش باید بلندی لازم را داشته باشند و به صورت شفاف و روشن شنیده شوند. سر و صدا شفافیت صدا را از بین می برد. ما همگی تصاویری که در مه گرفته شده اند را دیده ایم. سر و صدا و هیاهوی معمول در سالن از صدای سیستم های تهویه هوا گرفته تا صدای پای افرادی که در راهروها در رفت و آمد می باشند می تواند هیاهوی پیوسته ای ایجاد کند و محیطی را ایجاد کند که سخنرانی که می توانست به بهترین شکل اجرا و شنیده شود تبدیل به یکسری اصوات نامفهوم گردد.

ما همچنین تصاویری را مشاهده کرده ایم که در یک روز صاف گرفته شده اند اما به دلیل تکان دوربین مات و کدر شده اند. اکو و انعکاس و بازتاب صوت هم به همین شکل عمل می کنند و صدا را نامفهوم می کنند و حتی تشخیص صدا را هم دچار مشکل می کنند. دو دسته صدا وجود دارند: هیاهوی پیوسته که “صدای ضمیمه” نامیده می شود، و صدای اکو و انعکاس اصواتی که از بلندگو ساطع می شود که صدای “آکوستیک” نامیده می شود. (تصویر شماره 2).

تصویر شماره 2

سر و صدا مانع شنیده شدن صحبت ها می شود.

 

توان شنیدن و درک بستگی به نسبت میزان سر و صدا به سیگنال ها دارد. تمایل بر به حداکثر رسانیدن دریافت سیگنال های مستقیم و به حداقل رساندن صداهای مزاحم است. به نظر می رسد اگر سر و صدا زیاد باشد می توان به سادگی صدای سیگنال مستقیم (بلندگو) را هم زیاد کرد و مشکل را از این طریق حل نمود، اما این کار نتیجه خوبی نخواهد داشت. صدای بلند ناراحت کننده است. صدای بلند همچنین قادر به بهبود نسبت میزان سر و صدا به سیگنال نیست، چرا که بلندی صدای آکوستیک بصورت مستقیم به بلندی صدای بلندگو وابسته است.

از دیگر عوامل مهم شرایط محیط است. مردم انتظار دارند تا یک بحث یا گفتمان را با صدای استاندارد گفتگو بشنوند (60 dB-A)، صداهای آرام به همان شکل آرام (40 dB-A) به گوششان برسد و وقتی صدا بالا می رود این امر را به همان شکل طبیعی (70 dB-A) درک نمایند. زیاد کردن صدا اجرا را خراب می کند و باعث می شود تناسب با شرایط محیطی و حرکات سخنگو از بین برود و به بیان ساده تر اجرا حالت طبیعی خود را از دست می دهد.

برای قابل درک شدن صحبت ها حداقل 20 dB فاصله بین آرام ترین بخش سیگنال های مطلوب و صداهای ضمیمه باید وجود داشته باشد، و باید توجه داشت که آرامترین بخش سخنرانی ها در رنج 40 dB-A و یا پایین تر هستند. در یک سالن همایش خوب صداهای ضمیمه باید در حد 20 dB-A نگاه داشته شوند. همچنین باید حداقل 10 dB تفاوت بین سیگنال ها و صدای ضمیمه آکوستیک وجود داشته باشد.

صدای ضمیمه

صدای ضمیمه شامل تمامی صداهایی می شود که شخص در هنگامی که سخنران در حالت سکوت است می شنود. سه نوع صدای ضمیمه وجود دارد. به راحتی در یک فضای همایش بنشینید و توجه کنید که می توانید صداهای مربوط به بخش فنی و عملیاتی سالن، صداهای مزاحم بیرونی و صدایی که توسط حضار ایجاد می شود را بشنوید. برای به دست آوردن نسبت مطلوب بین صدای ضمیمه و صدای سیگنال ها باید صدای ضمیمه تا حد امکان کاهش داده شود.

صداهای مربوط به بخش فنی سالن شامل تمامی دستگاه هایی است که در حال کار هستند تا شرایط رفاهی حضار تامین گردد و اجرای برنامه ها میسر شود. در این بخش صداهایی از سیستم های تامین کننده انرژی برق، آب و تهویه هوا در ساختمان به گوش می رسند. صدای مربوط به ترانس های لامپ ها، صدای هیس هیس سیستم های صوتی، صدای فن های سقفی جریان هوا و فن هایویدئو پروژکتور ها، صدای دستگاه تهویه هوا و لوله های آب که شامل آب آشامیدنی و فاضلاب است همه باعث ایجاد این صدای ضمیمه می شوند. (تصویر شماره 3). سایر صداهای مربوط به سیستم ها مربوط به صدای گاه گاه ماشین های ظرف شویی، ماشین های حمل زباله، یخچال ها، سیستم های گرمایشی، سرویس های بهداشتی، شیر آب، آب پاشی، و ابزار هایی مانند دستگاه کپی و دستگاه سرو نوشابه و آبسرد کن ها می شوند. سیستم  های تهویه هوا معمولا از بارزترین تولید کننده های سر و صدا هستند که با فرستادن هوا به داخل سالن و صدای فن به وضوح خود نمایی می کنند.

تصویر شماره 3

صداها از طرق مختلف ایجاد می شوند

صداهای مزاحم بیرونی از طریق پنجره ها، در ها، اتاق ها و دیوارهای ساختمان وارد می شوند. صدای ترافیک از خیابان ها و یا صدای هواپیما های در حال گذر وارد سالن می شوند. صدای پارکینگ ساختمان، ماشین های در حال حرکت، استارت زدن ها، باز و بسته شدن درب و سر و صدای عابرین در حال رفت و آمد همگی باعث ایجاد صدای مزاحم در سالن همایش می شوند. باران و باد هم می تواند عامل ایجاد صدا باشد. وسایل و تجهیزاتی که در اطراف سالن مشغول کار هستند نیز از قبیل مبدل های حرارتی و آب پاش های خودکار صداهایی را ایجاد می کنند. حتی می توان به دستگاه های HVAC که در بالای سقف کار گذاشته شده اند اشاره نمود که صدایشان از طریق سقف و پنجره های بالایی به داخل نفوذ می کند و شاید حتی ستون های ساختمان را هم به لرزه در می آورند. صدای فعالیت های که در قسمت های دیگر ساختمان در حال انجام می باشند به راحتی با عبور مستقیم از دیوار ها به داخل سالن می آید و همچنین از طریق هوا به چرخش در می آیند و از راهرو ها پایین می آیند و از زیر در ها و یا از منفذ های سیستم های تهویه هوا از اتاقی به اتاق دیگر سفر می کنند.

صدای حضار هم باعث بالا رفتن سر و صدا در داخل سالن می شود. در این بخش می توان به صدای ورق زدن جزوه ها و کتاب ها، در آوردن و پوشیدن کت و لباس، صدای کفش، باز کردن شکلات، صحبت کردن بچه ها و تلاش والدین برای ساکت کردن آنها با صدای هیس، عطسه و سرفه حضار،  جیغ زدن، ناله کردن و در نهایت گریه کودکان اشاره نمود. حتی هنگامی که حضار نفس می کشند هم صدایی ایجاد می شود و همینطور وقتی آنها صداهای کوتاهی برای ابراز موافقت با سخنران و یا تحسین وی تولید می کنند و با یکدیگر پچ پچ می کنند. برای روشن شدن مطلب به فردی فکر کنید که سعی دارد کاملا ثابت بایستد و به آرامترین شکل ممکن نفس بکشد اما با این وجود تا فاصله 10 پایی صدایی برابر با 20 dB-A تولید می کند.

یکی از ویژگی های صداهای ضمیمه این است که وجود هر صدایی تولید کننده صداهای بیشتری می شود. سکوت یک کتابخانه شاهد خوبی بر این ادعا است. این محیط با سکوت کارش را آغاز می کند و در تمام طول روز ساکت می ماند. وقتی صدای ضمیمه در حد بالایی قرار می گیرد مردم احساس می کنند آنها هم می توانند صدایی را ایجاد کنند بدون اینکه کسی متوجه شان شود. اما اگر این امر را برای همه 1000 نفری که در این مکان حضور دارند در نظر بگیرید صدایی که حضار تولید می کنند بسیار قابل توجه می شود. این امر باعث بالا رفتن سر و صدای سالن می شود و یکبار دیگر باعث می شود مردم راحت تر صدایشان را حتی بالاتر ببرند.

این امر باعث می شود محیط سالن بسیار پر سر و صدا شود و در جریان اجرا یا سخنرانی ها اختلالاتی ایجاد شود و از میزان توجه به شکل قابل ملاحظه ای کاسته شود. در سالنی که صدای ضمیمه آن در حد پایین 20 dB-A نگاه داشته شود، بعد از جمع شدن حضار هم ساکت می ماند.

صدای آکوستیک، اکو و انعکاس صدا

صدا از بلندگو ها ساطع می شود. بیشتر صدای تولیدی قابل شنیدن به صورت مستقیم نیست، اما از حضار می گذرد و شروع به انعکاس در سراسر سالن می کند. اگر انعکاس صدا قوی باشد و دقیقا بدانیم منبع صدا در کجا قرار دارد این صدا اکو نامیده می شود. در مقابل اگر انعکاس های زیادی از صدا در یک لحظه به گوشمان برسد به گونه ای که جهت مشخصی را برای آن نتوان تشخیص داد این صدا بازتاب reverberation نامیده می شود.

به طور معمول اکوی صدا هیچوقت خوب و مطلوب نیست. همچنین بازتاب بلند صدا هم دلنشین و مطلوب نیست. اما انعکاس ملایم صدا می تواند جالب باشد در صورتیکه در حد محدودی نگاه داشته شود.  بازتاب و اکوی صدا هر دو در درک زمانبندی مطالبی که در حال ارائه می باشند تاثیر منفی می گذارند. اکو های بلند و قوی برهم زننده زمانبندی صحبت ها و موسیقی می باشند، و می توان گفت که اکو صدا بیش از هر کس دیگری در سالن سخنران را اذیت می کند.

اکو صدا معمولا با برخورد امواج به دیوار انتهایی سالن ایجاد می گردند و از آنجاییکه شخصی که روی صحنه قرار دارد فاصله اش تا دیوار عقبی از همه بیشتر است اکو صدا با بیشترین تاخیر به او می رسد. این امر که شخص سخنران از اختلال اکو اذیت نشود اهمیت بسیاری در سالن های همایش دارد. جریان خواننده معروف پاواروتی را به خاطر دارید که از صحنه یک سالن بسیار بزرگ که جمعیت زیادی هم در آن جمع شده بودند پایین آمد و اجرا منصرف شد چراکه اکو صدا آنقدر زیاد بود که نمیتوانست بخواند – اما مطمئنا وقتی ما آکوستیک را درک کنیم می توانیم شرایط او را هم درک کنیم و عذر او را بپذیریم.

بازتاب بخش پایدار صدا است که در یک سالن بزرگ به آرامی از بین می رود، یک حضور بی نظم و مدت دار از صداهای مستقیم قبلی، یک بازتاب صوتی، یک یادآوری. صدای بلند بازتاب باعث برهم خوردن زمان بندی برنامه های پی در پی و متوالی می شود و همه چیز را با هم ادغام می کند. این امر بیشترین تخریبگری را در سخنرانی ها و موسیقی هایی که در اتاق های کوچک با سطح سخت اجرا می شوند دارد. این پدیده اگرچه می تواند یک تفریح شخصی جالب تلقی شود، مانند خواندن زیر دوش حمام، اما در این مورد خاص خواننده و شنونده یک فرد واحد است و نگرانی در مورد بهینه ساختن برقرای ارتباط وجود ندارد.

در مقابل بازتاب ملایم و دلنشین می تواند این حس را ایجاد نماید که یک تجربه فوق بشری در حال شکل گیری است. این امر سخنرانی ها را به صورت قابل توجهی جذاب تر می کند. این پدیده همچنین یک همراه خوب و لازم برای آلات موسیقی ارکستر، هم نوازی و سرایندگان کر و ارگ است. اما به طور معمول بازتاب اجرای گروه های مدرن موسیقی با آلات الکترونیک را خراب می کند.

سه موضوع در ارتباط با بازتاب باید مورد توجه قرار بگیرد. تاخیر زمان شروع فاصله بین شنیده شدن سیگنال مستقیم است تا اولین زمانیکه بازتاب صدا شنیده می شود. دومین موضوع این است که بازتاب تا چه حد بلند می شود. سومین موضوع این است که شنیده شدن بازتاب چقدر به طول می انجامد و عمر آن چقدر است؛ “زمان طنین” به تعداد ثانیه هایی گفته می شود که طول می کشد تا صدای کامل 60 dB به طور کامل از بین برود. بازتاب در سالنی که برای سخنرانی، کنفرانس و گفتمان مورد استفاده قرار می گیرد باید دارای یک سوم ثانیه تاخیر شروع باشد، حداقل به میزان 10 dB-A آرام تر از سیگنال مستقیم باشد و زمان از بین رفتن طنین تا 25/1 ثانیه باشد.

اگر بازتاب با سرعت بیشتری شروع شود با امواج صدای مستقیم ادغام می شود و در درک روشن و واضح سیگنال های مستقیم اخلال ایجاد می کند. بازتاب سریع زمان سکوت که از ارزش بسیار بالایی برخوردار است را پر می کند و ترتیب صدا ها را برهم می زند. صدای جدید ایجاد شده توسط طنین بازمانده از صدای قبلی نامفهوم می شود. شاید صحبت کردن بصورت آهسته تر راه حلی برای این مشکل باشد اما این آرام صحبت کردن اجباری در بهترین حالا باز هم یک راه حل و چاره موقت است نه راه حلی اساسی برای این مشکل. صدایی که بصورت آکوستیکی نامفهوم شده باشد به سختی قابل فهم است. زمان تاخیر شروع بازتاب مناسب باید حدود یک سوم ثانیه باشد.

صدای ضمیمه در بهترین شکل آن باید حداقل 20dB پایین تر از صدای سخنران نگاه داشته شود. به طور معمول هر شخص در هر ثانیه سه صدای مجزا تولید می کند. در بعضی از زبان ها افراد آرامتر صحبت می کنند و در برخی زبان ها سریعتر. آکوستیک سالن های همایش باید با توجه به نوع سخنرانی ها و برنامه هایی که در آن اجرا می گردد طراحی شود.

بلندی بازتاب صدا از اهمیت ویژه ای برخوردار است، بازتاب حداقل 10 dB-A پایین تر از سطح صدای مستقیم، یک سخنرانی واضح و مطلوب را بوجود می آورد. (تصویر شماره 4). سطح طنین 10 dB-A پایین تر از سیگنال مستقیم بسیار مطلوب است. بلندی طنین صدا با توجه به شرایط خاص هر سالن متفاوت است. یک سالن همایش با محیط دوستانه و کنج و گرم نیاز به فاصله زیاد بین سطح سیگنال مستقیم و طنین دارد برای مثال 18 dB-A. اما یک سالن سرد و خشک و رسمی نیاز به فاصله کمتری بین این دو سطح دارد و لازم است این فاصله تا 5 dB-A کاهش داده شود.

تصویر شماره 4

نسبت مطلوب سیگنال به صدای طنین 10 dB و نسبت مطلوب سیگنال به صدای ضمیمه 20dB است

در آخر مدت زمانیکه صدای بازتاب قابل شنیدن باقی می ماند باید تنظیم گردد. معمولا در سالن های بزرگ که برای سخنرانی طراحی می شوند صدای طنین تا 5/1 ثانیه می تواند باقی بماند. سالن های کوچکتر و خودمانی تر باید این زمان را تا 9/0 ثانیه کاهش دهند. سالن های کوچکی که بیشتر برای گفتمان طراحی شده اند و در این زمان بسیار متداول شده اند تنها می توانند برای 7/0 ثانیه این صدا را حفظ نمایند.

این سه عامل تایین کننده صدای طنین معمولا برای سالن های همایشی که برای سخنرانی ها و اجرا ها و یا کنسرت و موسیقی مدرن مورد استفاده قرار می گیرند یکسان تعریف می شوند. برای موسیقی های سنتی معمولا بهتر این است که زمان تاخیر شروع بازتاب بیشتر باشد، صدای طنین صدا بالاتر باشد و زمان از بین رفتن طنین هم بیشتر باشد. برخی سالن ها به صورت چند منظوره برای اجرای تئاتر و اپرا و سمفونی طراحی می گردند. آنها باید از سیستم آکوستیک قابل تنظیم استفاده نمایند. پنل های بازتاب کننده و جذب کننده صدا حرکت داده می شوند، آشکار و یا پنهان می شوند تا این سه عامل مربوط به بازتاب صدا را بصورت هدفمندی تنظیم نمایند.

یک ضرب المثل قدیمی می گوید قبل از پریدن خوب نگاه کن

سالن های همایش برای اهداف خاصی طراحی می شوند، برای شنیدن. قبل از طراحی مهندس طراح باید بخوبی درک کند که قرار است از این سالن چه استفاده هایی صورت بگیرد. قبل از اینکه پیمانکار سیستم های صوتی دستگاه های مناسب را انتخاب و نصب نماید باید هدف نهایی ساخت سالن را بخوبی درک نماید. قبل از اینکه مهندس آکوستیک بتواند صدای سالن را تنظیم نماید باید به خوبی ماهیت و سبک اجراهایی که در آن سالن قرار است اجرا شود را درک نماید. صدا پردازی سالن همایش به معنای تصمیم گیری برای این امر است که با 99 درصد از صدایی که توسط بلندگو تولید می شوند اما بصورت مستقیم شنیده نمی شوند چکار باید کرد. یکسالن همایش زیبا و با شکوه مردم را جذب می کند، اما سکوت لازم و کیفیت خوب صدا چیزی است که مردم را دوباره به آنجا می آورد.

نویسنده:  آرتور نوکسون

مترجم: نرگس علیپور حیدری

سالن های همایش چند منظوره

ویژگیهای آکوستیک یک سالن کنفرانس با توجه به نوع رخدادهایی که در آن صورت می پذیرد متفاوت می باشد. سخنرانی ها در جریان یک کنفرانس، جلسه و یا یک نمایش تئاتر باید بلند و قابل فهم و در عین حال گرم و صمیمانه باشند. موسیقی ها باید کامل و پرطنین و واضح و فراگیر باشند. لازم است صدا در تمام نقاط سالن بصورت یکسان شنیده شود و تعادل صوتی برقرار گردد و از مشکلاتی همچون ارتعاش و یا اکو صدا جلوگیری شود. رخداد هایی که از صدای بسیار بلند در آنها استفاده می شود مانند کنسرت های گروهی باید به درستی کنترل گردند بخصوص در ردیف های پایینی.

سقف یک سالن همایش باید در مرحله اول انعکاس دهنده و پخش کننده صدا باشد (بجای اینکه جذب کننده صوت باشد) تا انرژی اولیه را در سالن منعکس کند و صدا را بلند و قابل فهم نماید. سقف باید 30 تا 50 درصد به فضای بالای آن باز باشد تا نیروی مازاد صوت را خارج نماید و باعث انعکاس صدا گردد. لازم است سطح سقف قابلیت پخش کنندگی صدا را داشته باشد تا فضاهای باز باعث انقطاع پخش صدا و مشکل در یکسانی صدا بوجود نیاید. قسمتهای پایینی و دیوارهای پشتی نزدیک به شنوندگان هم باید قابلیت انعکاس دهندگی و پخش کنندگی داشته باشند و صدا را جذب نکنند تا بلندی صدا و قابل فهم بودن آن تضمین شود و از اکو صدا از دیوار پشتی جلوگیری شود.

انعکاس و بلندی صدا توسط قرار دادن لایه هایی برای جذب و پخش صدا به ترتیب در قسمت داخلی سقف و دیوارهای بالایی کنترل می شوند (جذبفرکانس متوسط و پخش فرکانس بالا). میزان جذب و پخش بستگی به بزرگی فضای سالن دارد. سالن های بزرگتر (بیشتر از 10 متر مکعب به ازای هر صندلی) نیاز دارند تا حدود 50 درصد دیوار قسمت بالا خاصیت پخش کنندگی داشته باشند درحالیکه سالن های کوچکتر (7 تا 10 متر مکعب به ازای هر صندلی) باید حدود 25 درصد قسمت بالایی این خاصیت را داشته باشد. معمولا سالن های کوچکتر از 7 متر مکعب ازای هر صندلی به اندازه کافی برای پخش موسیقی پرانکاس نیستند و تنها میتوان از آنها به عنوان سالن های سخنرانی خوب استفاده نمود. در این سالن ها میزان بسیار کمی خاصیت جذب کنندگی مورد نیاز است. مشکلاتی همچون اکو شدن صدا و صدای منقطع بوسیله خاصیت پخش کنندگی diffusion  و diffsorption جلوگیری می شود.

اندازه و شکل

اندازه یک سالن همایش چند منظوره باید بین 7.8تا 9.2 متر مکعببه ازای هر صندلی باشد. سالن های با حداقل این اندازه برای استفاده در سخنرانی ها و پخش فیلم ها استفاده می شود و برای کنسرت ها مناسب نیستند. سالن  هایی که مشخصا برای پخش موسیقی استفاده می شوند و تنها گهگاهی فیلم در آنها نمایش داده می شود و یا برای کنفرانس ها مورد استفاده قرار می گیرند می توانند اندازه ای برابر 10 متر مکعب به ازای هر صندلی داشته باشند. سالن های چند منظوره بیشتر بصورت مستطیلی شکل هستند و عمق آنها (1/4) بیشتر از عرضشان (1/0) است. عرض سالن عموما نباید از ’85 بیشتر باشد.

سقف Roof deck

 اگر سایز سالن مطابق استاندارد های بزرگی به ازای هر صندلی که در بالا توضیح داده شد باشد یک سقف فلزی استاندارد معمولا قابل قبول است. اما اگر اندازه سالن بسیار بزرگ باشد (بیشتر از 50 cubic feet  به ازای هر صندلی) به یک سقف فلزی پرفراژ شده آکوستیک با جاساز های فایبرگلاس نیاز است.

ابر ها

ابر های آکوستیک که منعکس کننده و ساطع کننده می باشند (رنگ آبی) باید در زیر سقف roof deck آویزان شوند و با راهروها و زوایای دید از اتاق کنترل (رنگ قرمز) و بلند گوها (رنگ سبز) هماهنگ شوند.

ابرهای پیش صحنه – ابرهایی که دقیقا در قسمت جلوی صحنه قرار دارند باید زاویه ای بین 10 تا 15 درجه داشته باشند و باید از 3 تا 5 درجه 3’-5’ بالاتر از صحنه قرار داشته باشد تا فضای لازم برای قرار گرفتن سیستم های بلند گو بوجود آید.

ابرهای میانی – ابرهایی که در قسمت میانی سالن قرار دارند باید به صورت افقی قرار بگیرند تا صدا را به قسمت عقبی سالن منعکس کنند.

ابرهای عقبی – ابرهای عقبی سالن باید زاویه معکوس داشته باشند تا صدا را به انتهایی ترین صندلی ها منعکس کنند و از اکو شدن صدا از دیوار بالایی قسمت عقب سالن جلوگیری نمایند.

شکل ابرها – انواع مختلفی از ابرها وجود دارد، از یک شکل منحنی ساده گرفته (شکل موجی تک شعایی monoradial)، تا منحنی های ساده در هر دو جهت (شکل موجی دو شعایی biradial).

دیوارهای بالایی

دیوارهای کناری و عقبی در فاصله 8’-0” از کف معمولا فضایی هستند که به diffsorption برای کنترل انعکاس کلی نیاز دارند. پوشش ایده آل برای این بخش از کار پنل های BAD آر پی جی است (RPG’s BAD Panels).   این پنل ها قابلیت جذب بسیار خوبی در فرکانس های متوسط دارند درحالیکه فرکانس های بالا یی را که برای قابل فهم شدن و تعادل کالی صوت در سخنرانی ها لازم است حفظ و پخش می کنند. از پنل های BAD با ضخامت 2’’ بر روی دیوار هایgypsum boar و پنل های BAD با ضخامت 4’’ بر روی دیوارهای بتنی سیمانی concrete walls استفاده شود. معمولا در حدود 50 درصد از دیوار عقبی قسمت بالا (بالاتر از 8’-0” و پایین ابرهای سقفی انتهایی ترین قسمت) می بایست diffsorption داشته باشد. معمولا درحدود 30 درصد از دیوار های قسمت بالایی باید از diffsorption استفاده نمایند.

دیوارهای پایینی

دیوارهای قسمت پایینی و دیوارهای عقبی (پایینتر از 8’ – 0”) باید سخت و محکم باشند و خاصیت منعکس کنندگی و پخش کنندگی داشته باشند. این کار می تواند با استفاده از PRG Diffusor Blox بدون درز و رنگ شده (nonslotted & painted) به صورت مقرون به صرفه ای انجام گردد و همچنین می توان از پوشش های چوبی باکیفیت تر مانند Flutter Free  یا QRDs و یا Diffractals استفاده نمود. اگرچه پوشش های چوبی باکیفیت گرانتر هستند اما آنها در مقادیر کمتری استفاده می شوند و تنها در قسمتهای بسیار حساس از آنها استفاده می شود.

سیستم پخش صدا diffusion دیوار عقبی باید بین 3’ – 0” و 7’-0” بالاتر از کف باشد. فضای باقیمانده دیوار عقبی را می توان به رنگ مشکی و یا gypsumدر آورد.

سیستم diffusion دیوار های پایینی باید بین  2’ – 0” و 7’-0” بالاتر از کف قرار بگیرد و بهترین استفاده از آنها در جلوی سالن صورت می گیرد بخصوص در دیوار های کناری زاویه دار پایینی که معمولا در کنار فضای صحنه قرار دارند. دیوار های پایینی در نیمه عقبی سالن را می توان به رنگ gypsum board  و یاconcrete در آورد.

کف سالن

کف سالن که صندلیها بر روی آن قرار دارد باید سخت و محکم و منعکس کننده صدا باشد برای مثال VCT و یا بتن رنگ شده stained concrete. تنها راهروها و محل های گذر باید با فرش های کم تراکم فرش شوند.

هشدار

پوشش های Diffusive می توانند عمقی از 1” تا 12” داشته باشند. آنها باید از اول کار با شکل و ساختار دیوار هماهنگ شوند تا در آن پنهان شوند و با بیرون آمدن از دیوارها فضا را اشغال نکنند.


سیستم های صوتی و تصویری اتاق های کنفرانس

صوت

بازتاب صوت و اکو ممکن است سیگنال های صوتی را تخریب کنند. به همین دلیل است که در استودیوهای حرفه ای ضبط صدا از مواد جاذب صدا استفاده می شود. موادی مانند موکت و پرده و نورگیرهایی که پوشش پارچه ای دارند بهترین انتخاب برای اتاق های کنفرانس هستند.  به علاوه سقف هایی با کاشی کاری های ضد صوت و پاد آوا بازتاب صوت و تاثیرات اکو صدا را کاهش می دهند.

میکروفون هایی که به صورت تخصصی برای اتاق های کنفرانس استفاده می شوند بسیار حساس می باشند. میکروفون های اتاق های کنفرانس که به صورت مرکزی تعبیه می شوند این امکان را برای بیشتر میکروفون ها بوجود می آورند تا صدا را از فاصله 2.5 متری دستگاه دریافت کنند.

از حرکت دادن میکروفون در زمان کنفرانس اجتناب کنید چرا که این کار باعث می شود اکو گیر ها کارایی خودشان را از دست بدهند و ایجاد بازتاب و صداهای ناهنجاری بشود و به این ترتیب در جریان جلسه اختلال پیش می آید. با وجود اینکه بیشتر میکروفون های ویدئو کنفرانس ها معمولا در وسط میز کنفرانس تعبیه می شوند، در بعضی از سالن های بزرگ لازم است تا از چند ورودی استفاده شود که شامل میکروفون هایی است که در سقف و دیوارها تعبیه می شوند. میکروفون هایی که در نزدیکی اسپیکر ها تعبیه می شوند صدای بازتاب ایجاد می کنند و احساس بدی را برای شنونده ها بوجود می آورند.

تصویر

از دو نوع سیستم نمایش می توان برای سالن های کنفرانس استفاده کرد، پروژکتورها و صفحه های نمایش مسطح. پروژکتورها تصاویر بزرگتری را نمایش می دهند و نسبت به صفحه نمایش های مسطح هزینه کمتری هم دارند. اگرچه مسائل زیادی وجود دارند که باید مد نظر قرار بگیرند. نور پنجره ها و همچنین نورپردازی های داخلی ممکن است کیفیت تصویری که از طریق پروژکتور پخش می شود را کاهش دهد. در سالن هایی که نور زیادی وجود دارد تنها چاره این است که از پروژکتورهایی استفاده شود که لومن بسیار بالایی دارند. لومن نسبت تابندگی لامپ به نور محیط در اتاق است. پروژکتورهایی با لومن بالا بسیار گران می باشند و ممکن است برای شرکت ها صرفه اقتصادی نداشته باشند. به علاوه بعضی از این پروژکتورهای قوی فن هایی با سر و صدای زیاد دارند که میزان صداهای محیطی را افزایش می دهد و شرایط را برای حضار سخت می کند.

صفحه های نمایش جایگزینی برای پروژکتورها هستند. برای این منظور می شود از صفحه نمایش های LCD و یا پلاسما استفاده کرد. هر دوی این صفحه نمایش ها در شرایط نوری مختلف کارایی لازم را  دارند و تاثیر نور بر کیفیت تصویر بسیار کم و ناچیز است. این صفحه نمایش ها معمولا در هر اتاقی که نورپردازی یکسانی داشته باشد به خوبی کار می کنند و تصویر را با وضوحی که از طریق پروژکتورها نمی توان به آن دست پیدا کرد نمایش می دهند.

از هر وسیله ای که برای نمایش تصاویر استفاده می کنید باید توجه داشته باشید که حداقل اندازه تصویر باید 52 اینچ باشد، هرچند صفحه نمایش های بزرگتر از 60 تا 72 اینچ مطلوب تر می باشند، بخصوص برای فضاهای بزرگتر. بیشتر ویدئوکنفرانس ها امروزه با رزولوشن استاندارد پخش می شوند اما صفحه نمایش های HD (وضوح تصویر بالا) در حال رایج شدن می باشند. اگر از همان ابتدا از صفحه نمایش های با کیفیت بالاتر استفاده شود باعث می شود شما بدون اینکه در آینده نیازی به ارتقاء سیستم داشته باشید بتوانید خودتان را با پیشرفت های فنی هماهنگ سازید.

مانیتورهای دوتایی

مانیتورهای دوتایی امروزه در سالن ها و اتاقهای کنفرانس بسیار متداول شده اند. مانیتورهای دو تایی و یا چند تایی کارایی های بسیاری دارند و با نرم افزار نفسیس و تجهیزات با کیفیت بالای ویدئو کنفرانس همخوانی بسیار خوبی دارد چرا که این امکان را فراهم می آورد تا برنامه کاری و مطالبی که ارائه می شود و یک یا چند ویدئو در مانیتورهای مجزا به نمایش گذاشته شوند. به علاوه با استفاده از مانیتورهای چندتایی  جلسات می توانند شکل جلسات حضوری را بگیرند  و یا با نشان دادن تصویر سخنران اصلی تاکید جلسه را مشخص نمایند.

مترجم: نرگس علیپور حیدری

مشاور فنی: حمیدرضا اخوان ملایری

بالابردن لذت موسیقی با ارتقاء سیستم های صوتی

در دهه های 1980 و 1990 پیشرفت بی سابقه ای در سیستم های کامپیوتری و تکنولوژی پردازشگرهای دیجیتال سیگنال صورت گرفت.  اکنون با ظهور کامپیوترهای شخصی و دیسک فشرده تجهیزات الکترونیکی وجود دارند که می توانند کیفیت فضاهای آکوستیک را به شکل قابل ملاحظه ای بهبود بخشند و فضاهای کاملا واقعی را برای تجربه ای بی نظیر ایجاد نمایند.

در زمان قدیم مهندسین آکوستیک با تنظیم ویژگیهای سطوح مرزی فضاها، آکوستیک فضا را کنترل می‌کردند و تا جاییکه معماران و طراحان داخلی به آنها اجازه می دادند اندازه ها، زاویه ها ، ویژگیهای جذب و انعکاس دیوارها و دیگر سطوح فضا را تنظیم می‌کردند.

در مقیاس های کوچکتر سیستم دیجیتال پردازش سیگنال ها برای ایجاد ویژگی های سالن کنسرت در دستگاه هایی چون استریوهای خانگی و سیستم های تئاتری و همچنین سیستم های مورد استفاده در اتومبیل مورد استفاده قرار گرفته بود. در حال حاضر سیستمهای الکترونیکی بزرگ در مکانهایی چون  سالنهای نمایش، تماشاخانه ها و سالنهای کنسرت نصب می گردند تا هم به ترمیم ویژگی های آکوستیک سالن های در حال استفاده کمک کنند و در عین حال در سالن های جدید چند منظوره امکان ایجاد ویژگی های آکوستیک گوناگونی را بسته به برنامه ای که در سالن به اجرا گذاشته می شود ایجاد نماید.

مهندسی الکترونیک نیاز به یک طراحی خوب و مناسب آکوستیک را مرتفع نمی کند بلکه استفاده از آن انعطاف پذیری بیشتری را به کاربران ارائه می دهد و می تواند برخی از مشکلات مربوط به محدودیت های فیزیکی محیط که مهندسین سنتی آکوستیک با آن روبرو بودند را برطرف نماید.

کیفیت سسیستم صوتی سالنهای اجرا به نوع اجرا بستگی دارد. برای مثال، برای سخنرانی، نمایشهای بزرگ، اپرا و ارکست سیستمهای صوتی متفاوتی استفاده می‌شود.

در کنسرت ارکست سمفونیک به زمان پژواک طولانی تری نیاز است تا صداهای هر بخش از ارکست را با پژواک قوی کناری، بجای پژواک جلو سالن، ترکیب نماید و در تمام سالن به شکل هماهنگی پخش گردد. بدلیل اینکه آهنگسازان قدیمی محدودیت هایی در فضاهای اجرا داشتند آهنگ ها را به گونه ای می ساختند تا در آن سالن ها به بهترین شکل ممکن به نظر برسند. بنابراین بهترین اجرا برای موسیقی دوره ی باروک در سالنهای کوچک ،برای موسیقی کلاسیک در سالنهای بزرگتر و برای موسیقی رمانتیک امروزی در سالنهای خیلی بزرگ صورت می گیرند.

با این حال، این موضوع را نیز باید در نظر داشته باشیم که پژواک سالن کنسرت تولید صدا را در اجرای اپرا خراب می‌کند. اپرا  نیز مانند سخنرانی نیازمند پژواک قوی در بخش جلوی سالن است تا به خوبی شنیده شود، و همچنین صدای ارکستر در جایگاه نوازندگان ، بدون غلبه بر صدای خوانندگان بطور موزونی ترکیب شود. زمان پژواک مورد نیاز برای اپرا ، حد وسط زمان پژواک ارکست ( پژواک بلند) و سخنرانی (پژواک کوتاه) است.

مهندسی الکترونیک ایجاد ویژگی های آکوستیک خاص برای تغییر رفتاری آکوستیک فضای اجرا است. هدف مهندسی الکترونیک ارتقاء ویژگی های آکوستیک سالن های موجود، و در کل ایجاد یک فضای آکوستیک متغیر و واقعی است. این سیستم ها با قراردادن الکترونیکی سطوح انعکاس واقعی در موقعیت های مناسب و ازبین بردن الکترونیکی جذب زیادی صدا عمل می کنند.

کار این سیستمها قرار دادن سطوح انعکاسی در محلهای مناسب و حذف صدای اضافی جذب شده در محیط است.

مهندسی الکترونیک هیچ شباهتی به سیستم های معمول ندارد جز اینکه این فرایند نیز از طریق استفاده از تجهیزات صوتی مانند میکروفون و پردازش سیگنال ها و آمپلی فایر و بلند گو صورت می گیرد. برخلاف سیستمهای صوتی مرسوم، در سیستمهای صوتی مهندسی الکترونیک از تعداد کمی میکروفون و تعداد زیادی بلندگو استفاده می‌شود که بر روی دیوارها و سقف نصب میشوند.

این سیستمها به دلیل داشتن برخی ویژگیها، از سیستمهای عمومی و مرسوم متمایز می‌شوند. مهندسی الکترونیک بیشتر از آنکه برای اجرا کنندگان موثر واقع شود، عموماً موجب بهبود فضای آکوستیکی می‌شود، و اگر مهندسان آکوستیک در بکارگیری آن آزادی عمل داشته باشند، می‌توانند به بهبود آکوستیک محیط کمک قابل توجهی نمایند. موزون سازی موسیقی و صداها بر عهده ی مهندس آکوستیک نیست، بلکه وظیفه رهبر اکستر می‌باشد.

پیشرفت مهندسی الکترونیک در سال 1930 با آزمایشات انجام شده توسط RCA در آکادمی موسیقی فیلادلفیا آغاز شد، بدین ترتیب که در مسیر پله های سالن همایش بلندگوهایی نصب شد تا پژواک صدای سالن افزایش یابد. در سال 1955 اولین سیستم امبیوفونیک فیلیپس در خانه ی اپرای La Scala واقع در میلان ایتالیا نصب شد.

سپس سیستم AR ( تشدید صدا) در سالن جشنهای سلطنتی لندن نصب شد و پس از آن، سیستمهای MCR (پژواک چند کاناله) ، ERES(سیستم انعکاس اولیه صدا) ، RODS ( پژوک در زمان نیاز) و ACS (سیستم کنترل صوت) مورد استفاده قرار گرفتند.

بسیاری از شرکتها در حال حاضر با استفاده از تکنیکهای مدرن DSP ، از جمله سیستم اروپایی SIAP (سیستمی برای بهبود آکوستیک) ، سیستم LARES امریکایی ( سیستم تقویت صدا) و سیستم AFC ژاپنی (کنترل صدا)، سیستمهای مهندسی الکترونیک را به بازار عرضه می‌کنند.

هنگامی که اپرای Der Ring des Nibelungen قرار بود در سالن تئاتر Adelaide Festival به اجرا گذاشته شود، این مسئله وجود داشت که علی رغم وضعیت بد آکوستیک سالن، تماشاچیان باید برای بلیط هزینه گزافی بپردازند. بنابراین تعمیر سیستم صوتی سالن در دستور کار قرار گرفت.

سیستم صوتی تالار کنفرانس Festival Teatre به گونه ای تهیه شده که برای سخنرانی، کنسرت و نمایش موزیکال نیز مناسب است. اندازه ی این تالار کنفرانس به گونه ای بود که زمان پژواک در فرکانسهای پایین بلند بود، در فرکانسهای متوسط کوتاه و در فرکانسهای بلند خیلی کوتاه بود. پژواک صداها با فرکانس پایین گاهی اوقات مشکلاتی را برای مهندسین آکوستیک ایجاد  می کرد.

هنگامی که این سالن در سال 1973 افتتاح شد ، یک طرح ابتکاری برای سیستم آکوستیک دیوارهای پشتی و سقف آن در نظر گرفته شد. طراحی سقف به گونه ای بود که پژواکهای سالن را افزایش می‌داد، و موجب انعکاس صدا از سقف به قسمت پایین سالن می‌شد.

این سالن تئاتر به دلیل زمان پژواک فرکانس بلند، متوسط و بسیار کوتاه سیستم صوتی اش، برای ارکست سمفونیک و اپرا مناسب نبود.

دیوارهای این سالن با چوب دکوراتیو پوشانده شده اند که این چوبها سخت هستند و اندازه های متفاوتی دارند ،ولی معمولا به صورت مربعهای 200 میلیمتری با قطر 50 میلیمتر هستند. سازنده ی این سالن، بدون اجازه ی مشاور آکوستیک بین هر مربع از چوبها فاصله ای قرار داده بود. وجود این فواصل از کنده شدن این مربعهای چوبی در نتیجه ی جذب رطوبت جلوگیری می‌کند. اشکال اصلی این سالن، وجود این فواصل بود( که عمق این فواصل بین 40 تا 65 میلیمتر است) ، زیرا باعث جذب فرکانسهای صدا می‌شوند.

اهداف اصلاحی سیستم آکوستیک:

  • بهبود عملکرد سالن به عنوان یک خانه اپرا
  • بهبود عملکرد سالن به عنوان سالن کنسرت، بدون از دست دادن عملکردش به عنوان خانه اپرا
  • بهبود برگشت طبیعی صدای اجرا کنندگان
  • بهبود مشکلاتی که در فرکانس پایین صدا وجود دارند و بر تقویت صدا تاثیر می گذارند.

راهکار های پیشنهادی برای بهبود آکوستیک سالن  :

  • بهبود انعکاس صدا از طریق تغییر شکل دیوارهای جانبی و بعضی عناصر سقف برای صندلیهایی که در زیر بالکنهای بالا نیستند
  • افزایش صدا از طریق بستن بخشهای افقی سقف
  • افزایش تلفیق صدای سالن و سقف از طریق حذف بخشهای خاصی ازقسمتهای غیرافقی سقف
  • افزایش زمان پژواک در فرکانسهای متوسط و بالا از طریق حذف قطعات چوبی دیوارهای جانبی
  • افزایش انعکاس صدا از طریق تغییر شکل دیوارهای جانبی،نصب بلندگو بر روی دیوارهای جانبی و طراحی بازتابنده های سقف و صحن سالن

مشکلات خاص دیگری ازجمله تهیه عوامل پخش کننده بر روی دیوارهای انتهایی سالن، نصب پخش کننده ها بر روی سن، و نصب جذب کننده های اضافی در برخی نقاط برج سن و بالای سقف سالن نیز وجود داشتند. اعمال تغییرات پیشنهادی در سالن مستلزم صرف زمان و هزینه ی زیادی بودند و موجب بسته ماندن طولانی مدت سالن می شدند. هزینه اولیه 5 تا 10 میلیون دلار تخمین زده شده بود که شامل خسارتهای ناشی از بسته شدن سالن نیز می شد.

با اعمال تمام این تغییرات فضای آکوستیک زیر بالکن همچنان برای اجرا های اپرا و ارکستر قابل قبول نمی شد و هنوز تجهیزات الکترونیک جدیدی برای کمک به ارتقاء آکوستیک صدا بخصوص در زیر بالکن مورد نیاز بودند. در عین حال نکته مهم این بود که سالن برای موسیقی های آمپلی فاید شده و کنسرت های ارکستر مناسب باشد. هیچ راهکار مهندسی آکوستیکی امکان ایجاد و رفع این نیاز های گوناگون را ارائه نمی داد.

گزارشاتی که در مقالات تخصصی آمده به پیشرفتهای اخیر در تکنولوژی الکترو- آکوستیکی  و کاربرد فراوان آن در امریکا و اروپا برای بهبود سیستم آکوستیکی ضعیف در سالنهای کنفرانس موجود یا ایجاد سیستم آکوستیکی مناسب در سالنهای کنفرانس جدید اشاره می‌کند.

استفاده از یک سیستم الکترو-آکوستیک پیشرفته در سالن نه تنها موجب بهبود صدا در زیر بالکنها می‌شد، بلکه این قابلیت را داشت تا فضای صوتی مناسبی را ایجاد نماید که تمامی ویژگی های آکوستیکی که از اعمال تغییرات آکوستیک ذکر شده انتظار می رفت را برای سالن به ارمغان آورد.

بررسی های دیگری صورت گرفتند تا مسائل زیرمشخص گردند:

  • اگر سیستم های موجود عملکرد روشن و واضحی داشتند
  • در این صورت کدامیک از سیستم های موجود (SIAP or  LARES) بیشتر مورد نظر بودند
  • همچنین باید مشخص می شد که آیا کاربران اصلی تئاتر می توانستند با این سیستم ها کنار بیایند چرا که اگر مخالفت شدیدی با استفاده از این سیستم ها در بین آنها وجود داشت دیگر نیازی به سرمایه گذاری در این بخش نبود

بعد از ارائه نتایج تحقیق حمایت های خوبی از این برنامه هم از جانب State Opera و هم از جانب ارکستر سمفونی آدلاید صورت گرفت.

فواید اجرای سیستم الکترو- آکوستیکی :

  • عدم نیاز به تغییرات ساختاری سالن برای بهبود سیستم صوتی در عقب سالن و کاهش چشمگیر نیاز به پخش کننده ها
  • بهبود معایب سیستم آکوستیکی در زیر بالکنها که با مهندسی آکوستیک قابل انجام نبودند
  • ایجاد سیستم انعکاس صدا و عدم نیاز به تغییرات ساختاری سن و نصب سیستمهای پخش صدا بر روی دیوارهای جانبی و سقف سالن

استفان فیلیپس (مدیر کل State Opera) ، دکتر پیتر سوئیفت (مهندس آکوستیک) و من (که در آن زمان مدیر تدارکات Festival Centre بودم) یک تیم تحقیقاتی تشکیل دادیم. روش تحقیق شامل بازدید از محیط و گوش دادن به اجرای زنده خوانندگان و نوازندگان و مذاکره با متخصصان صنعت موسیقی بود.

مکانهای مورد بازدید به شرح زیر بود :

  • آکادمی موسیقی بروکلین-نیویورک (LARES)
  • سالن تئاتر Vivian Beaumont در Lincoln Centre-نیویورک (SIAP)
  • سالن Hummingbird ( که سابقاً  O’Keith نام داشت)-تورنتو (LARES)
  • سالن تئاتر Olivier در تئاتر ملی سلطنتی-لندن (SIAP)
  • Muziektheater- آمستردام (LARES)
  • سالن تئاتر Chasse- بردا،هلند (SIAP)
  • سالن Deutsche Staatsoper- برلین (LARES)
  • سالن Koninklijke Nederlandse Schouwburg- بلژیک (SISP )

تیم تحقیقاتی سیستم LARES را انتخاب کردند زیرا کیفیت موسیقیایی بیشتری  داشت. آنها کمی تغییرات آکوستیکی نیز در سالن ایجاد کردند. موکت کف سالن با پارکت جایگزین شدند تا پژواک با فرکانس بالا را افزایش دهند، و موجب رضایت افرادی شود که گمان می‌کنند که موکت موجب نقص سیستم آکوستیک می‌شود.

ایجاد خاصیت جذب کنندگی در برج پروازی بالای سن و فضای سقف بالای سالن باعث کاهش بازتاب فرکانس پایین شد و حتی توانست بازتاب هماهنگ تری در بازه فرکانس داشته باشد. جزب کننده هایی نصب گردیدند تا مشکل اکو صدا کاهش پیدا کند.

شرکت LARES نصب ها را بصورت کامل انجام نمی دهند و حتی همه سیستم های مورد نیاز را نیز ارائه نمی دهند بلکه آنها اجزای اصلی از جمله پردازشگر آکوستیک DSP را تولید می کنند، طراحی هایی از جمله پیشنهاداتی برای محل نصب بلند گوها را ارائه می دهند. آنها در هر پروژه با مشاوران آکوستیک و طراحان سیستمهای صوتی مشورت می‌کنند.

عملکرد:

استفاده از این سیستم نظر مثبت کاربران و منتقدین و کارشناسان را به خود جلب نمود. بهبود کیفیت صدا در کل سالن به چشم می خورد اما بصورت بخصوص در زیر بالکن در قسمت عقب سالن خود نمایی می کرد. زمانی که از سیستم LARES استفاده می گردد مشخص نیست که این سیستم واقعا کاری می کند و یا اتفاق خاصی در جریان است. حتی وقتی نزدیک به بلند گو می ایستیم هیچ صدای آزاردهنده ای از آن به گوش نمی رسد.

این در حالی است که برای تماشاگران صدای خواننده های اپرا بلندتر و واضح تر به گوش می رسد. فضای ارکستر به این ترتیب بسیار گرمتر می شود و صداها بخوبی ترکیب می شوند. در زمان اجرای کنسرت نیز همپوشی صدا بخوبی اتفاق می افتد. تماشاگرانی که در قسمت های عقبی سالن و یا در قسمت بالکن نشسته اند می توانند چشمهای خود را ببندند و احساس کنند همه موانع برطرف شده اند و آنها در بهترین قسمت سالن مشغول شنیدن اجرا ها می باشند.

شنوندگان احساس میکنند در همان محیط آکوستیکی قرار دارند که نوازندگان در آن مشغول اجرا می باشند چرا که سیستم میکروفونها بصورتی است که نویز ایجاد نمیکند. اجرا کننده ها صدای تماشاگران را به وضوح می شنوند همانطور که طرفداران اجرای آنها را می شنوند. نوازندگان و خوانندگان به وضوح میتوانند صدای یکدیگر را بشنوند، و در نتیجه یک کنسرت گروهی بی نظیر را به اجرا بگذارند.

مردم این تغییرات را احساس می کنند اما آن را به ارتقاء سیستم الکترو آکوستیک نسبت نمی دهند. بیشتر مردم از جمله اساتید موسیقی تنها زمانی تاثیر فوق العاده این سیستم را درک می کنند که سیستم برای مدتی در طول اجرا خاموش گردد.

امروزه اکثر سیستمهای الکترونیکی به روز شده اند تا عملکرد آکوستیکی سالنهای موجود را بهبود ببخشند. در گذشته آهنگسازان محدودیت داشتند و مجبور بودند آهنگها را به گونه ای بسازند که مناسب با سالن اجرا باشد. امروزه آهنگهایی که آهنگسازان میسازند با سیستمهای آکوستیکی مختلف قابل اجرا است.

مهندسی الکترونیک کاربرد گسترده ای دارد :

  • استادیومهای ورزشی؛ از این طریق میتوان هیجان تماشاچیان را افزایش داد، و این امر در مسابقاتی که دراوایل فصل برگزار میشوند ضروری است زیرا جمعیت کمی در ورزشگاه حضور دارند
  • کلیساها؛ از این طریق میتوان حس جمعی و اشتراک را در افراد افزایش داد
  • استودیوها و مدارس موسیقی؛ صداها به گونه ای به گوش میرسند که این احساس در خوانندگان و نوازندگان ایجاد میشود که گویی در سالن کنسرت هستند

جان متسون در زمان نگارش این مقاله در شرکت Bassett Acoustics به عنوان طراح الکتروآکوستیک مشغول به کار بود. پیش از آن، متسون سالها در سالن Adelaide Festival Theatre با سمت مدیر تدارکات و مدیر فنی مشغول به کار بود. و در حال حاضر او در شرکت VAF Research  کار میکند.

آگوست/سپتامبر 1999

نویسنده: جان متسون

مترجم: منیژه پور تقی/ نرگس علیپور حیدری

آکوستیک چیست ؟

علوم مربوط به صدا و شنوایی را در اصطلاح اکوستیک (Acoustic) می نامند . به طور کلی علمی که به تولید و چگونگی انتقال امواج صدا در محیط های گوناگون می پردازد و پدیده های بازتاب ، شکست ، پخشایی و جذب آنها را در ساختمانها ؛ تالارها ، اتاق ها و استودیو ها بررسی می کند اکوستیک نام دارد . علم آکوستیک دارای شاخه های بسیار زیادی از جمله : آکوستیک ساختمان و سالنها ، آکوستیک هوایی ، آکوستیک موسیقی ، آکوستیک زیر آبی ، آکوستیک ناخطی ، آکوستیک شنوایی و فیزیولوژی ، آکوستیک مولکولی و … می باشد .
هدف اصلی آکوستیک از بین بردن صداهای زائد و مزاحم (نویز) در سالنها و ساختمانها و ایزوله سازی صوتی سالن و ساختمان و ساختن فضای مرده برای ضبط در استودیوها می باشد .

اکوستیک در ایران
در ایران رشته ای مستقل به نام اکوستیک در دانشگاه ها موجود نمی‌باشد . ولی در رشته هایی مثل شنوایی شناسی ، فیزیک ، معماری ، تئاتر و موسیقی به طور مختصر و به صورت تنها چند واحد درسی به این دانش پرداخته می‌ِشود . از میان تمامی زیر شاخه‌های این رشته در ایران تنها اکوستیک ساختمانی و اکوستیک موسیقی توسط اشخاص و شرکتها و برخی سازمانها دنبال شده و مورد بررسی قرار گرفته است .
استودیو : مکانی است با شرایط اکوستیکی وتجهیزات خاص برای ضبط و پخش موسیقی و برنامه های رادیویی وتلویزیونی
استودیوهای رادیویی وتلویزیونی :
اصولی ترین نکات در تعیین یک استودیوی رادیویی و تلویزیونی عبارتند از: حجم استودیو – مکان استودیو وامکانات استودیو .
عموما استودیو های رادیویی و تلویزیونی را برای سه نوع برنامه طراحی می کنند :

1- استودیوی کوچک برای ضبط و پخش برنامه های ساده مانند خبر- گفتار ساده – آگهی و مصاحبه .
2- استودیوی متوسط برای ضبط برنامه های ترکیبی مانند مسابقات و سرگرمی – حضور تعدادی تماشاچی .
3. استودیو با وسعت کافی وامکانات زیاد برای ضبط برنامه هایی مانند شو – مسابقات بزرگ ونمایش های رادیویی وتلویزیونی و حضورتعدادی تماشاچی .
اصول کلی در ساخت استودیوهای موسیقی ، همانند استودیوهای رادیویی و تلویزیونی است. با این تفاوت که سطح نویز زمینه در استودیوهای موسیقی کمتر از استودیوهای رادیویی وتلویزیونی است ، زیرا نور افکن ها و دوربین های تصویر برداری و بوم های صدا و غیره وجود ندارند .
بنابراین باید سطح نویز زمینه ناشی از دستگاه های تهویه و سر وصدای بیرون از استودیو در حد پایین تری نسبت به استودیو های رادیویی وتلویزیونی باشد و ایزولاسین آکوستیکی اهمیت زیادی پیدا می کند. زیرا در غیر این صورت امکان ضبط بهینه ی صدای سازهای ضعیف مانند صوت و نی وجود ندارد .
حجم استودیوهای موسیقی باید متناسب با تعداد نوع سازها و نیز سبک موسیقی باشد. برای مثال تعداد سازها در موسیقی سمفونیک زیاد است پس برای ضبط موسیقی سمفونیک نیاز به استودیویی بسیار بزرگتر می باشد. علاوه بر این زمان واخنش ( زمان واخنش : مدت زمانی که طول می کشد تا انرژی صدا بعد از خاموش شدن منبع صدا 60 دسیبل افت کند .) باید متناسب با نوع موسیقی باشد .
بهبود شرایط استودیوی خانگی :

در موارد زیر باید نسبت به بهبود شرایط اکوستیکی استودیوی موسیقی خانگی اقدام کرد :
هنگامی که محل ضبط از نظر اکوستیکی زنده ( وجود انعکاسات زیاد صدا) باشد. مثل پارکینگ یا زیرزمین با دیوارهای سیمانی .
هنگامی که محل ضبط کوچک و کم حجم باشد .
هنگامی که سر و صدای بیرون در صدای ضبط شده شنیده شود .
هنگامی که تقویت کننده گیتار برقی و بلند گوهای مونیتورینگ صدایی بم دارند .
هنگامی که قصد دارید میکروفون را در فاصله ی دورتری قرار دهید بدون این که نویز محیطی و واخنش محل ضبط بیش از حد باشد .
هنگامی که نشت صدای دیگر سازها در سیگنال های اصلی میکروفون ها شنیده شود .
در این شرایط با پیروی از توصیه های زیر وضعیت اکوستیکی محل ضبط خود را ارتقا دهید .
وجود واخنش اکو به علت انعکاس صدا از سطوح داخلی محل ضبط است. بنابراین سطوحی که صدا را بیشتر جذب می کنند به حل مشکلات کمک می کنند .
برای جذب فرکانس های بالا می توان از مواد نرم همچون اسفنجی استفاده کرد. آن ها را می توان بر روی دیوارها نصب کرده و یا از چارچوب های عمودی آویزان کرد .
اسفنج های ضخیم و قطور بهتر از اسفنج های نازک عمل می کنند. اسفنجی با قطر 10 سانتیمتر بر روی دیوارها فرکانس های 800 هرتز به بالا را جذب می کنند. صفحات اسفنجی را با فاصله از هم قرار دهید چرا که این امر به پراکندگی صدا کمک می کنند .
از صفحات اسفنجی بیش از حد استفاده نکنید. زیرا محل ضبط از نظر اکوستیکی مرده (انعکاس بسیار اندک صدا) و برای نوازندگی ناراحت کننده می گردد .
سعی نمایید بخشی از انعکاسات صدای موجود در محل ضبط را برای زنده بودن صدا حفظ کنید …
دیگر جاذب های فرکانس بالای صدا فرش- موکت- کارتن و پشم شیشه ی عایق شده هستند. اگر بین مواد جاذب صدا ودیوار محل نصب آن ها چند سانتیمتر فاصله باشد به جذب فرکانس های میانی بم کمک می کند. برای استفاده از مواد جاذب صدا ابتدا سطوح کوچکی از آن ها را در پشت یا بالای سر نوازنده قرار دهید سپس با افزایش تدریجی سطوح فوق وضعیت اکوستیکی را تا حد مورد نظر به اکوستیک مرده نزدیک سازید .
برای جذب فرکانس های پایین می توان آن ها را به دام انداخت .
سه راه برای به دام انداختن فرکانس های پایین وجود دارد :

1. منبع تشدید صدا : یک سطح یا بشکه 130 الی 200 لیتری از جنس پلاستیک را انتخاب کرده و آن را با پشم شیشه ی عایق شده پرکنید. از پارچه ی کنفی یا لایی چسب خیاطی برای پوشاندن دهانه استفاده کنید. این منبع تشدید فرکانس های نزدیک به 2/1130 هرتز را جذب می کند. ارتفاع این بشکه بر حسب فوت (یک فوت 48/30) است. برای مثال بشکه ای با ارتفاع 3 فوت 188 هرتز را جذب می کند . محل قرار گرفتن این بشکه در مکان ضبط چندان مهم نیست .
2. کیسه ی اصطکاک : یک کیسه یا گونی کنفی با قطر 600 سانتیمتر و ارتفاع 5/2 متر را تهیه کرده و آن را با پشم شیشه پر کنید. انگاه آن را در فاصله ی حدود یک متر از گوشه ی اتاق ضبط آویزان نمایید . لازم به ذکر است که فاصله ی کیسه از گوشه ی اتاق تعیین کننده ی فرکانسی است که آن را جذب می کند .
3. صفحه ی مشبک : دو چارچوب مربع شکل با فاصله ی یک متر ساخته و آن را مشبک نمایید. سپس آن ها در دو گوشه از گوشه های محل ضبط با فاصله ی یک متر از سقف قرار دهید . این چارچوب باید به صورت مورب بین دو دیوار قرار گیرد . سپس روی پارپوب ها را با فویل آ لومینیومی و زیر آنها را با پارچه ی برزنتی بپوشانید. آنگاه حد فاصل آن ها تا دیوار را با عایق صوتی آر_30 پر نمایید .
البته در صورتی که فرکانس های پایین در محل ضبط تولید نشود احتیاجی به استفاده از روش های فوق نیست. برای مثال چنانچه می خواهید صدای گیتار باس برقی را ضبط کنید تقویت کننده قدرت آن را خاموش کرده و با کابل صدای آن را ضبط نمایید و نوازنده می تواند به کمک هدفون صدای ساز خود را بشنود.
اگر صدای تقویت شده ی یک گیتار باس برقی را به وسیله ی بلندگو در یک اتاق پخش کنید و فرکانس های پایین آن را تقویت نمایید ممکن است صدای برخی از نت ها را بسیار تقویت شده تر و کوبنده تر بشنوید .
* چگونه ضبطی با کم ترین نویز داشته باشیم ؟
هنگام صدابرداری دستگاه تلفن و دیگر لوازم با صدا را خاموش کنید .
صبر کنید تا وسایل نقلیه ای همچون آمبولانس و هواپیما عبور کنند.
پنجره ها را ببندید و روی آن ها را با تخته سه لایی ضخیم بپوشانید.
درب ها را ببندید و روزنه های آن ها را با دستمال کاغذی یا پارچه ای بپوشانید.
اشیاء کوچکی که می توانند مولد سر و صدا باشند از محیط ضبط دور کنید.
فاصله ی ما بین درها و چارچوب درب را با نوار های عایق صوتی حرارتی بپوشانید. (به هنگامی که ضبط صدا را انجام نمی دهید برای تهویه ی هوا درب ها را باز بگذارید)
درب های تو خالی را با درب تو پر جایگزین کنید.
تمام روزنه های اتاق ضبط را با تخته سه لایی ضخیم بپوشانید.
کف اتاق بالای استودیو را با چندین لایه تخته سه لایی و فرش بپوشانید و عایق صوتی در فاصله ی هوایی بین استودیو و کف بالای استودیو قرار دهید .
آكوستيك استوديو خانگي – آکوستیک استودیو – آکوستیک یا علم صدا – اتاق آکوستیک – اتاق صوت – اتاقک آکوستیک – اکوستیک – اکوستیک (Acoustic) – اکوستیک (acoustique) چیست ؟ – اکوستیک صدا – اکوستیک چیست ؟ – صوت‌شناسی یا آکوستیک – طراحی اکوستیک – فروشگاه آکوستیک – محصولات آکوستیک – هدف اصلی آکوستیک از بین بردن صداهای زائد و مزاحم – گیتار آکوستیک –
http://taningostaran.com منبع :
/

نکات مهم در مورد آکوستیک به صورت سوال و جواب :
پیش از هر چیز لازم است که بدانیم که در زبان “غیر روزمره”، آکوستیک واژه ای است که معمولا با اشاره به کاربرد آن استفاده می شود. مثلا آکوستیک اتاق یا موضوع جذاب Architecural Acoustics (ترجمه ی گویایی از آن در فارسی نمی شناسم). یکی از جذاب ترین مقوله هایی که تا به حال در زندگی با آن برخورد داشتم!
آکوستیک موسیقایی (Musical Acoustics) نیز بخش دیگری از مباحث مربوط به آکوستیک است: چرا کلارینت صدایی متفاوت از فلوت دارد؟ چرا ویولون کسی که با شما همنوازی می کند صدایی متفاوت از ویولون شما دارد؟ موج چیست؟ این ها از جمله مسائلی هستند که در مبحث آکوستیک موسیقایی مورد بحث قرار می گیرند.
بدیهی است که مقولات یاد شده با یکدیگر در ارتباط بوده و هیچ کدام فارغ از شناخت و بررسی دیگری قابل مطالعه نیستند.
امواج ایستا‌ در اتاق (منظور از اتاق هر محیط بسته ای است که در آن قرار داریم: اتاق خواب. استودیو. سالن کنسرت. سالن کنفرانس. کلاس درس و … ):
امواج ایستا (رزونانس فضا یا Mode در فضا) ‌ به خودی خود نه بد هستند و نه خوب، بلکه پدیده ای کاملا طبیعی و غیر قابل اجتنابند که در هر اتاقی پدیدار می شوند (به استثنای اتاق هایی با سطوح ۱۰۰٪ جاذب که به غیر از محیط های آزمایشگایی، با آن ها برخورد نخواهیم داشت).

 مساله ی مورد سوال این است که آیا نحوه ی پخش شدن آن ها مناسب است و آیا تراکم آن ها با اندازه ی کافی بالا است؟
پاسخ سوال دوم در مورد اتاق های کوچک متاسفانه همیشه منفی است و همین موضوع باعث می شود که اتاق های کوچک مشکلات جدی در انتقال فرکانس های محدوده ی باس داشته باشند. لذا در روند بهبود آکوستیکی اتاق باید به امواج ایستا (و در نتیجه مشکل انتقال فرکانس های باس) توجه ویژه ای نشان داد.
اینجا و آنجا چنان شایعه شده است که پرهیز از امواج ایستا زمانی ممکن است که دیوارهای رو به رو به حالت موازی در مقابل هم قرار نگیرند.متاسفانه باز هم پاسخ منفی است. همانطور که بالا اشاره، امواج ایستا همیشه و در هر اتاقی پدیدار می شوند. شکل هندسی اتاق و نحوه ی مبله کردن اتاق تنها بر روی “فرکانس” امواج ایستا تاثیر می گذارند.
 آیا می توان با استفاده از تیوب هایی که در گوشه ای از اتاق قرار می گیرند، بر رزونانس اتاق غلبه کرد؟
تاثیر چنین تیوب هایی بسیار نازل است چرا که حجم آن ها بیش از حد کم است که بتوانند تفاوتی چشم گیر را ایجاد کنند.
 آیا رزوناتورهای دست ساز خوب عمل می کنند؟
پیش از هرچیز برای درک بهتر عملکرد رزوناتور باید اشاره کنم که از آنجایی که انرژی در فضا از بین نمی رود، باید برای مهار آن، آن را به شکل دیگری از انرژی تبدیل کرد. انرژی موج با فرکانس پایین را می توان به انرژی دیگری تبدیل کرد.
 در اکثر مواقع سعی در استفاده از رزوناتور با شکست رو به رو می شود. اینکه روزانوتور هلم هولتز (یا Helmholz Resonator
به عنوان مثال برای از بین بردن مشکل اتاق در ۶۰ هرتز بسازیم، در بهترین حالت شاید تنها به صورت اتفاقی کمکی به بهبود وضع آکوستیکی اتاقمان در این فرکانس کند. باید توجه داشت که معمولا حجم های بالا (چندین هزار لیتر) یا سطوحی بزرگ لازم داریم تا به تغییری چشم گیر به لحاظ آکوستیکی دست پیدا کنیم.

 من یک Dead Room درست کرده ام و وقتی دست می زنم هیچ رفلکسیونی نمی شنوم. آیا الان می توانم به اتاقم برای کار حرفه ای اعتماد کنم؟
پاسخ متاسفانه منفی است. اکثر اتاق هایی که به عنوان dead room می شناسیم تنها در فرکانس های بالا و حداکثر میانی قدرت جذب کنندگی دارند. و در فرکانس های باس هنوز مشکلات جدی را در آن ها شاهد خواهیم بود: از جمله مشکل کام فیلترینگ (comb filtering).

 کام فیلترینگ : اَدیسیون دو سیگنال با فاز مساوی و با تاخیر، که باعث تعدیل شدن فرکانس های متعدد در سیگنال می شود.
باید توجه داشت که جذب بیش از حد فرکانس های بالا و میانی به دریافت درست spatial relations (باز هم ترجمه ی گویایی برای آن سراغ ندارم) در موسیقی صدمه می زند.

 آیا جذب کننده های اسفنجی اگر به اندازه کافی قطور باشند می توانند فرکانس های باس را جذب کنند؟
هر چه فرکانس باس پایین تر باشد قدرت جذب کنندگی این نوع جذب کننده های اسفنجی کمتر می شود.

 آیا اکوالایزر و سیستم های دیجیتال بهینه سازی آکوستیک اتاق‌ کمک می کنند تا بر مشکلات آکوستیک اتاق غلبه کنیم؟
متاسفانه خیر. ابزار الکترونیکی نمی توانند مشکلات اتاق را از بین ببرند (به استثنای جذب کننده های اکتیو که در مورد آن ها در مقاله ای جداگانه توضیح خواهم داد).
 در سال های اخیر تولید کننده های متعددی ابزارهایی را روانه ی بازار کردند که ادعا شده، آکوستیک اتاق را به صورت خودکار مورد محاسبه قرار می دهند و مشکلات اتاق را از بین می برند. اما نه تنها هیچ کدام از از این سیستم ها به قول سازنده شان عمل نمی کنند، بلکه در موارد مشکلات بیشتری را هم اضافه می کنند.
حتی گاهی این سیستم ها در ابتدای کار این حس را به شنونده القا می کنند که ظاهرا بهبودی چشم گیر ایجاد کرده اند. اما مشکلات بعد از مدتی کار پس از “بهبود” آشکار می شوند.

 من مونیتوری را از شرکت x خریدم که به گفته ی تولید کننده ی آن مشکلات آکوستیک اتاق روی صدای آن هیچ تاثیری ندارند! آیا این حقیقت دارد؟
رابطه ی میان مونیتور و اتاق را می توان تغییر داد. اما از فیزیک نمی توان فرار کرد! هر سیستمی که از مشکلی مربوط به آکوستیک می کاهد به مشکل دیگری در جایی دیگر اضافه می کند.

 بهبود آکوستیک اتاق گران است. به صرفه نیست!
درست است. اما برای انجام کار حرفه ای، برای ایجاد اعتماد میان شنونده و مونیتورها چاره ای جز بهینه سازی آکوستیک اتاق وجود ندارد. حتی گران قیمت ترین و بهترین مونیتورها در فضایی با آکوستیک نامناسب کمک چندانی به ما در زمینه ی اعتماد به شنیده هایمان نمی کنند.

 شرکت x محصولات بسیار شیکی را برای بهبود آکوستیک تولید می کند. آیا باید آن ها را خرید؟
مسلما تولید محصولات شیک و زیبا روشی تجاری است برای رسیدن به فروش بیشتر. اما چیزی که در زمینه ی آکوستیک اهمیت دارد، کیفیت و تاثیرگذاری این محصولات است نه ظاهر آن ها.
شرکت های نامی نظیر Primacoustic ، Vicoustic ، t.akustik ، Auralex، GIK Acoustics و RPG وجود دارند که محصولاتی در زمینه ی بهینه سازی آکوستیک اتاق تولید می کنند.
در این میان، محصولات شرکت آمریکایی RPG همواره مورد اعتماد بیشتر قرار داشته و دارد.
شرکت های کوچک تر و بی نام و نشانی هم وجود دارند که محصولاتی با کیفیت و موثر تولید می کنند. بنابراین، مثل همیشه، اسم و نام به معنای کیفیت نیستند.

 آیا من به تنهایی می توانم محاسبات مربوط به آکوستیک اتاقم را انجام دهم؟
ابزار انجام محاسبات امروز با قیمتی بسیار به صرفه می توانند در اختیار همگان قرار گیرند. اما تحلیل و ارزش گذاری درست روی داده های به دست آمده است که نیاز به تجربه و دانش دارند: دانش در زمینه ی آکوستیک و سایکو آسکوستیک و تجربه ی کافی در زمینه ی محاسبات آکوستیکی.
تنها متخصصین اندکی می توانند در این زمینه واقعا قابل اعتماد باشند.

نکته:
دستکاری نکردن اتاق در خیلی از موارد بهتر از دستکاری کردن غیر علمی آن (بدون تجربه و دانش) به لحاظ آکوستیک است.

 من با نرم افزاری که در دست دارم متوجه این موضوع شدم که زمان ریورب اتاق من در باند فرکانس های باس بیش از حد با دیگر باندهای فرکانسی فرق دارد. این به چه معنی است؟
خوبی برنامه های محاسبه گر این است که آن ها همیشه نتیجه ای را به نمایش می گذارند (چه درست، چه غلط!).
 اما زمان ریورب به یک sound field استاتیک بستگی دارد که این در اتاق های کوچک در باند فرکانس های باس اصلا وجود ندارد. به عبارت دیگر اصلا ریوربی در این باند وجود ندارد که اندازه گیری شود حتی وقتی که نرم افزار محسابه گر با اصرار به عکس این موضوع اشاره دارد. چیزی که اندازه گیری می شود، تنها سقوط یک یا چند مد در اتاق در بازه ی زمان است که در موقعیت های فضایی متفاوت تاثیر متفاوتی روی الگوریتم محاسباتی خواهد داشت.
وقتی سقوط مدها و ریورب از هم تمیز داده نشوند راه برای محسابه ی آکوستیکی به بن بست ختم خواهد شد.

 شرکت x سرویس جالبی ارائه می دهد. من برای آن ها مشخصات اتاقم را می فرستم و آن ها محاسبات لازم را انجام می دهند و به من اطلاع می دهند که چه باید بکنم؟
این گونه شرکت ها بیشتر به فروش محصولاتشان علاقه دارند تا ارائه سرویس های آکوستیکی. اینکه برخی از آن ها خود را متخصص آکوستیک می نامند چیز جدیدی نیست. پدیده ای است که این روزها به وفور با آن مواجه ایم.

 کارتن تخم مرغ روشی ارزان برای بهینه سازی آسکوتیک است، اینطور نیست؟
حداقل اینکه این روش ارزان است، درست است.
کارتن های تخم مرغ مثل خیلی از جذب کننده های (حتی) تجاری، تنها در باند فرکانسی محدودی عمل می کنند. و درست در آن باندی که معمولا مشکلی جدی وجود ندارد. بنابراین باید از اینگونه جذب کننده ها پرهیز کرد.
http://www.mixofon.com :منبع

كوستيك (اتاق آکوستیکی )

طنین اتاق دقیقا مثل لوله های ارگ می ماند.برای طراحی یک اتاق موسیقی خوب رنگ آمیزی اتاق باید به حداقل برسد زیرا بالاترین تاثیر را در پایه فرکانس بین 20 تا 200 هرتز می گذارد. در فرکانسهای بالاتر اتاق هنوز نفوذپذیر است اما طنین خیلی کمتر می شود البته با بالاتر بردن میزان جذب دیوارها می توان مشکل فرکانسهای بالاتر را نیز حل کرد. در این پروژه مطالبی در مورد طراحی اتاق آکوستیک مطابق باند ساب وفر با یک فرکانس بین20 تا 100 هرتز ارائه شده است. واکنش دیوار در فرکانسهای بالا تاثیر فراوانی دارد.
ظهور پردازشگر سیگنالهای دیجیتالی با سرعت بالا امکان فیلتر دیجیتالی اتاق های آکوستیک را ارتقا داده است. محاسبات انجام شده در این پروژه برپایه آنالیز تصاویر است. برای تمام محاسبات ساب وفر بصورت ایده آل درنظر گرفته شده است. همچنین فرض می کنیم که ایجاد صدا در یک سطح مسطح مطلق از 0 تا 200 هرتز است بنابراین ما می توانیم اتاق را به تنهایی مورد بررسی قرار دهیم. مقیاس داده های غیر قابل چشم پوشی شامل تاثیرات بلندگوها می باشد. که این اندازه گیری توسط سیستم CLIO انجام شده است.
CLIO
A PC based audio measurement system made by Audiomatica. Includes a calibrated microphone and software. This system can measure impedance, component values of inductors and capacitors. Most important, the time-domain and frequency response, both amplitude and phase, of drivers and systems can be measured. It also measures room reverberation time, SPL sound levels, and sundry other stuff. This was an absolutely essential tool in developing my system, and I highly recommend it to anyone serious about building sound systems

تعداد زیادی از مقالات در رابطه با این موضوع بصورت مستقیم به بحث درباره طراحی ویژه استدیوهای صدا می پردازند که آکوستیک ها باید بصورت نسبتا خوب و مشابه ای برای اتاق طراحی شوند. از آنجایی که می دانم نقطه ایده آل دقیقا جایی است که من از آنجا می شنوم، بنابراین نقطه مرکزی طراحی من نیز هم آنجا می باشد، با توجه به اینکه برای ایجاد این نقطه به بزرگی واقعیت این روش بسیار مطلوبی می باشد. فرکانس بسامدی مطلوب بدون هیچ نقطه اوج و فرودی بصورت مسطح است. که این شرایط تنها در یک اتاق بدون انعکاس وجود دارد. در این اتاق دیوارها صدا را بدون هیچ انعکاسی جذب می کنند. البته لازم به ذکر است که این راه حل بطور مطلق امکان پذیرنیست ( درحقیقت شاید به این علت باشد که صدا بسیار پیچیده است)، و برای هیچ سیستم صدایی اتاق فرکانس بسامدی در فرکانسهای پایین نمی توان تعیین کرد. این تاثیرات بصورت مجازی در دیوار های معبر ایجاد می شوند.
در این فصل:
1. طبیعت طنین اتاق بررسی می شود
2. استاندارد مدل برای بهینه ساختن ابعاد اتاق ارائه می شود
3. اندازه گیری و محاسبه نتایج مقایسه می شود
4. بهترین محل برای قرارگیری ساب وفر مورد بررسی قرار می گیرد
5. مثالی از فضای ناپایدار درون اتاق بحث می شود
6. مثال از تغییر موقتی
7. محاسبات و ارائه مقایسه اتاق بهینه و اتاق معمولی
یکی از نتایج مهم این است که تفاوت بین اتاق با ابعاد بهینه و ابعاد معمولی آنقدر نیست که شما فکر کنید از تمام اهمیتی که اختصاص داده شده به این موضوع تمام اتاق ها معمولی هستند. با دانستن این موضوع ما به این سوال می رسیم که آیا تمام این آنالیزها بی ارزش هستند؟

طنین اتاق
هر اتاقی( شامل اتاقهای با اشکال فرد) درهر فرکانسی ایجاد طنین می کند. واکنش اصلی برای باند فرکانس باریک یک اوج بلند ست نزدیک طنین و یک فرود بین طنین ها.
شکل زیر واکنشی را برای یک مجموعه از حالتهای اتاق نشان می دهد.تیزی و بلندی قله طنین بستگی به خاصیت جذب صدای اتاق دارد. اتاقی شامل مبلمان نرم، فرش سنگین و پرده به عنوان اتاق مرده محسوب می شود و اوجها و فرودهای واکنش بسامدی معمولا بین 5تا 10 دسیبل تغییر می کند.

اتاق با دیوارهای لخت و کف یک اتاق زنده است و اوجها و فرودها بین 10 تا 20 دسیبل و یا بیشتر است.ضریب جذب 0.2 است.
بهینه سازی ابعاد اتاق
روش مدل استاندارد برای طراحی یک اتاق با آکوستیک خوب ایجاد طنینهای متفاوت تا حد ممکن و جدا کردن آنها در عرض انعکاسهای ارتعاشی ممکنه می باشد. دراینجا حتی پیچیده کردن ضابطه Bonello Criterion برای ارزیابی گستره انجام می شود. پایین ترین طنین در بزرگترین بعد اتاق تعیین می شود. از نظر فنی در صفر هرتز نیز برای تمام اتاقها طنین وجود دارد. اما در مورد این طنینها اطلاعات درستی ارائه نشده است. بطور کلی، پایین ترین نقطه اتاق برای اولین بسامد طنین بهتر است زیرا این محل جایی است که واکنش بسامدی بیشترین تغییر را دارد. هرچه اتاق بزرگتر باشد فضای بین طنین ها را تقلیل می دهد. ضریب معین معمولا ارزشی برای اتاقی با طول 19 پا اولین طنین در حدود 30 هرتز است. هر هارمونی از این فرکانس یک طنین است. عرض و ارتفاع هر یک، اوج یک مجموعه از طنین ها را ایجاد می کند. این دسته اولین طنین های محوری هستند که شامل انعکاس از دو سطح مخالف باشند. .طنین های اضافی توسط انعکاسهایی که در4 جهت مختلف کمانه می شوند، ایجاد می شوند. این طنین ها مماسی هستند و معمولا ضعیف تر می باشند زیرا در هر انعکاس انرژی خود را از دست می دهند. دسته دیگر طنین های مورب هستند که از هر 6 جهت اتاق کمانه می شوند.هر طنین با یک مشخصه تغییر فشار فاصله ای شدت پیدا می کند. برای اینکه این طنین ها تا حد ممکن بصورت یکنواخت از هم جدا شوند، چندین نسبت بین ارتفاع عرض و طول اتاق پیشنهاد می شود. که در زیر سه طرح ارائه شده است.
ابعاد اتاق بهینه
ابعاد Design #1 Design #2 Design #3 عرض 1.14 x Height 1.28 x Height 1.60 x Height طول 1.39 x Height 1.54 x Height 2.33 x Height برطبق تئوری طراحی مدل، بدترین مدل اتاق ممکنه مکعب است.بدترین شکل بعدی، اتاقی است که تمام ابعاد آن مضربی از ارتفاع باشد. یک اتاق بهینه نشده به عنوان مثال اتاقی با ارتفاع 8 پا عرض 16 و طول 16 پا می باشد. تصویرطنین برای اتاق بهینه و اتاق بهینه نشده در زیر آمده است.

در این دو اتاق صدای برابری پخش می شود. و نسبت فرکانس افقی از 0 تا 200 هرتز تغییر می کند. هر خط عمودی نشان دهنده یک طنین است.سه دسته خط وجود دارد بلند ترین خط نشان دهنده حالت محوری است، خط وسطی مماسی، و کوتاهترین خط مایل است.طنین برای اتاق بهینه نشده کمتر متراکم است زیرا تعداد زیادی از انعکاسها دقیقا در یک فرکانس و تقریبا یک فضای بزرگ ایجاد می شوند که بین دومین و سومین طنین در حدود 60 هرتز است.
خط آبی سبز و قرمز نشان دهنده طنین هایی هستند که به ترتیب مربوط به طول عرض و ارتفاع اتاق می شود.
اندازه گیری و محاسبه واکنش بسامدی اتاق موسیقی من
محاسبات در این قسمت با استفاده از برنامه کامپیوتری که بر پایه آنالیز تصویر است، انجام شده است. برای نشان دادن چگونگی نزدیکی نتایج برابر با جهان واقعی اینجا ما محاسبه و اندازه گیری داده را با هم مقایسه می کنیم.

اتاق موسیقی من یک مستطیل کامل نیست زیرا شامل مبلمان است و ضریب جذب کف و دیوارها متفاوتند. در تصویر محاسبات فرض می شود که اتاق مستطیلی خالی است و ضریب جذب تمام سطوح با هم برابر است. اندازه گیری داده ها شامل یک بلندگو واقعی می باشد که در تصویر محاسبات بلندگو کامل فرض می شود. بنابراین نباید انتظار داشت که یک مطابقت صحیح بین اندازه گیری و منحنی پاسخ محاسبات وجود داشته باشد.
واکنش بسامدی درمحل شنوایی نشان داده شده در پلان کف، در اوج درجه بندی میکروفون من محاسبه شده است. اتاق زمان اندازه گیری طنین در نیم ثانیه 125 هرتز می باشد این رابطه دارای ضریب جذبی بین 20 تا 25 است.

منحنی قرمز محاسبه شده و منحنی سیاه اندازه گرفته شده است. بعضی خصیصه ها به کناره ها تغییر مکان داده است اما من می گویم که ارزش واکنش واقعی بصورت محاسبه شده درست گرفته شده است. تطابق درحقیقت یک مقدار از انتظار من بهتر است. خطوط در طول بالای تصویر مدل طنین های اتاق است. نتایج اندازه گیری ها نشان می دهد که نقطه اوج در اولین و چهارمین طنینها می باشد. نتایج اندازه گیریها در همان شرایط تغییر فرکانسها دارای نقاط اوج پایین تری می باشند.
چرا این نقاط اوج در دومین و سومین طنین ها نمی باشد؟
دلیل اصلی این است که این روشها دارای شیب درواکنش، در محلی است که پاسخها محاسبه می شود. مثالی از مدل ناپایداری فضایی در شکل زیر نشان داده شده است.

منحنی آبی پاسخ اندازه گیری شده است و علامت + قرمز پاسخ محاسبه شده است.( من پانلهای جذب صدا را در این اندازه گیری حذف کرده ام. اندازه گیری مشابه ای با پانلها در محل تقلیل را در اولین انعکاس دیوار نشان می دهد که توسط پانلهای جذب کننده ایجاد شده است.همچنین منحنی سیاه با منحنی قرمز مقایسه شده است. برای این اندازه گیری اخیر از میکروفون متفاوتی که دارای مقیاس زمانی متفاوتی می باشذ، استفاده شده است.)

انعکاس سطوح برای اولین شش پژواک درشکل، محاسبه و اندازه گیری، تعیین شده است. بیشترین اندازه گیری پژواکها تا حدودی نزدیک به زمان محاسبه می باشد. زمان اختلاف کمتر از 0.2 میلی ثانیه است که برابر است با اختلاف طول مسیر در حدود 3 اینچ. من فکر نمی کنم اندازه گیری های من خیلی پرت باشد اما هنوز دارای یک تطابق معقولی است. وجود دارد مقدار کمی انعکاس در اندازه گیری داده وجود دارد که شاید از مبلمان اتاق ایجاد شده باشد. یک اختلاف مهم این است که تراز پژواکهای محاسبه شده ، به مسیر مستقیم وابسته است، و خیلی بلندتر از مقدار محاسبه شده است.
این 2 فاکتور واضح است:
1. میکروفونهای هدایتی مستقیما به بلندگوهای حقیقی، با انعکاس پژواک کمتر، اشاره می کند.
2. تمام پژواکهای محاسبه شده تماما آشفته می شوند.
تپش انعکاسهای جهان واقعی، ارزش اوج وابسته را تقلیل می دهد. این لکه خیلی کوچکتر از آن است که بر محاسبه واکنش بسامدی در فرکانسهای پایین تاثیر بگذارد.

ساب وفر کجا باید باشد؟
تئوری مدل می گوید که ساب وفر درگوشه اتاق تمام مد ها را آشفته می سازد. در مقابل ساب وفر کاملا در مرکزیت یک دیوار که آشفته نمی شود در مدهای متعدد قرار می گیرد. بنابراین این اطلاعات بسیار مفید است اما در حقیقت هیچ بینشی در مورد اینکه چه واکنشی رخ خواهد داد نمی دهد. با استفاده از آنالیز تصویر، واکنش بسامدی در هر نقطه ای از اتاق، برای هر محل ساب وفر، می تواند محاسبه شود. اگر ساب وفر تا آنجا که می شود نزدیک به گوشهای من باشد، برروی کاغذ مسطح ترین واکنش بسامدی کم هم بدست می آید. علت این مسئله این است که صدایی که می شنوم توسط تشعشع مستقیم از ساب وفر، ترجیحا طنین های اتاق، کنترل می شود.اگرچه، هنگامی که من این مسئله را در جهان واقعی آزمایش کردم ، بطور وحشتناکی متوجه شدم که ساب وفر پشت سر من بود. و به علت گذاشتن متقاطع بعضی از فرکانسهای بالا بواسطه ساب وفر، خیلی مشابه این مسئله بود. به هر ترتیب، من این گزینه را نپذیرفتم. اگرچه این مثال جالبی از چگونگی محاسبات مهندسی بود که همیشه به یک بررسی حقیقی نیاز داشت. بهترین محل بعدی که سازگار با تئوری کیفیتی است گوشه اتاق است،همچنین حرکت بسیار جزئی به هر طرف آنچنان تاثیری نمی گذارد.

فاصله واکنشی اتاق
با استفاده از برنامه کامپیوتری آنالیز تصویر، واکنش را در یک پلان 39 اینچ بالای کف، در 4 فرکانس اندازه گرفتم، برای اتاق 8.2*13.1*19.1 پا( طراحی 3 در جدول بالا)، برای فضای متغیر در فرکانس پایین توضیح داده شده است.

دراینجا یک ساب وفر در پایین ترین گوشه سمت چپ که با دایره قرمز نشان داده شده است، وجود دارد. تعدای از روش ها در هر فرکانس، ارائه شده است، اما در پایین ترین فرکانس اغلب یک حالت چیره می شود. پایین ترین حالت محوری دارای طنین 29.6 هرتز، و الگو در 25 هرتز مشابه بهترین نمونه الگو برای این حالت است. پایین ترین حالت واگرا دارای طنین 52.5 هرتز و الگو 50 هرتز تقریبا نزدیکترین الگو به این حالت می باشد. حالت بلندترین واگرا بعدی دارای طنین 73.2 هرتز و الگو 75 هرتز نزدیکترین حالت به الگو می باشد. این نتایج همچنین اضافه شده به اعتبار برنامه کامپیوتری آنالیز تصویر که مطلقا شامل هیچ اطلاعاتی وابسته به حالتها نمی باشد. هنگامیکه فرکانس افزایش می یابد، حالتهای بیشتری آشفته و تغییر فضایی پیچیده تر ، مشابه الگوی حالت تکی کمتر و کمتر می شود. اگر محل شنیدن شما در محلی است که هیچ یک از این الگوها نباشد، در فرکانس تشدید شده در آن حالت به جای شنیدن یک واکنش تشدید شده قوی، شما هیچ واکنشی را نمی شنوید.

ناپایداری موقتی

گراف اندازه گیری واکنش زمانی اولیه همانند شکل بالا و تطبیق با پژواکهای محاسبه شده، در بالا ارائه شد. زمان سگمنت در این شکل 20 میلی ثانیه است. انعکاسهای اتاق برای زمان طنین معنی دار می شود، بطور نوعی نیم ثانیه می باشد. شمار انعکاسها بر طبق تصاعد هندسی همراه زمان افزایش می یابد. پژواکهای محاسبه شده برای اولین 100 میلی ثانیه بصورت یک رفتار موقتی نشان داده شده است.

پژواک بصورت نقطه و بصورت پژواک گسسته (یا معادل تصویر یک بلندگوی تکی) در شکل نشان داده شده است. زمان ورود در موقعیت شنوایی با محور افقی نشان داده شده است و دوام پژواک نیز با محور عمودی مشخص شده است. 1482 نقطه پژواک در اولین 100 میلی ثانیه برای اتاقی با ابعاد 8*13*19 پا، وجود دارد. ضریب جذب 0.25 در این محاسبات آمده است. نقاط در بالای شکل نشانه انعکاسها از دیوارهای مخالف به همراه بیشترین تفکیک است، که دارای پایین ترین فقدان انعکاس است. پایین ترین نقاط نشانه برخورد انعکاسها از هر 6 جهت می باشد، و بدین گونه بالاترین انعکاسها از بین می روند. هنگامی که پژواکها بصورت متناقض به پاسخ این تنزل در دسیبل اضافه می شوند خیلی به خطوط VS نزدیک می باشد. زمان، و زمان طنین می تواند از طریق میزان تنزل محاسبه شود. اگر یک پرش کوتاه به جلو داشته باشیم، گمان می کنم ممکن است یک تفاوت عمده ای در اندازه پژواک/موقعیت زمانی برای اتاق بهینه و اتاق معمولی وجود داشته باشد. اما خیلی مشابه هستند.
اتاقهای فوق العاده بهینه شده
بااستفاده از برنامه مشابه ای، واکنش بسامدی اتاق بهینه شده و اتاق معمولی را محاسبه کرده ام. ابتدا، در بررسی اضافی در برنامه کامپیوترم، انعکاس اتاق معمولی را به وسیله بلندگو در یک گوشه ، و نقطه شنوایی در نقطه مخالف گوشه، و ضریب جذب صفر، محاسبه کردم. به صورت نظری، با ضریب جذب صفر، تعداد نامحدود انعکاسها باید استفاده می شد اما واضح است که این غیر ممکن بود. حد 11 انعکاس تحمیلی بود. تمام حالتها باید آشفته شود و به وسیله گوشه گوشه هندسی بهبود پیداکند، و طنینهای اتاق آشکار می شود.

محور قرمز پاسخ محاسبه شده است، و خطوط سیاه عمودی طنینها می باشند. تمام طنینها دارای نقاط اوج هستند. برنامه تصویر شامل هیچ معادله ای عطف به طنینها نمی باشد، بنابراین این تست مستقل جالبی از کدها می باشد. این نتیجه همچنین منطق جداسازی طنینهای زوج را، که فاصله اضافی را به حداقل می رساند را نشان می دهد. برای محاسبات منطقی بیشتر، از ضریب جذب 0.2 ، و دو وفر که در گوشه ها قرار گرفته بود، استفاده شده است. پاسخ در نقطه 2.3 از وفر،در مرکزیت طول، و 3 پا بالاتراز کف، اتاق محاسبه شده است.

دایره های بزرگ قرمز دو وفر هستند. 5 دایره کوچک نقاطی هستندکه واکنشها محاسبه شده اند. رنگ نقطه شنوایی محاسبه شده، مطابق رنگ منحنی در واکنش بسامدی می باشد.

گراف بالایی مربوط به اتاق معمولیمی باشد و دومین نتیجه برای اتاق بهینه است، با یک صدای درونی برابر. این واقعا وحشتناک است. نقاط طولی در شکل بالا طنینهای اتاق است که این دقیقا برعکس نتیجه تست گوشه به گوشه است. هنگامی که نقطه شنوایی به هر جهت 2 پا تغییر می کند واکنش نیز بسیار تغییر می کند. درجه صدای منبع از 0 دسیبل برابر درجه 1 متر در جلوی منبع نقطه نظری در اتاق بدون پژواک است. برای بلندگوی که بصورت تراز به دیوار نصب شده است، برنامه تصویر، تصویری در همان محل از بلندگوی واقعی را می سازد که درجه صدا را تا 6 دسیبل افزایش می دهد. مرکز نقطه شنوایی 12.7 پا از وفر فاصله دارد که در یک فضای خالی درجه 12 دسیبل را تولید می کند. بنابراین اگر اتاق مناسبی نبود، درجه منحنی سیاه 6- را نشان می داد. طنینها و تصاویر اتاق مناسبی را فراهم می کند که واکنش های بالای 6- دسیبل را افزایش می دهد. که این باعث بدست آوردن یک واکنش صدای بم می شود. اما به کلی ارزش صافی از واکنشها می باشد. و به خاطر داشته باشید این به واسطه بلندگوهای واقعی می باشد

منبع: http://www.tehranconservatory.com/

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>